محمدی زاده: “پدر” محیط زیست “دایه” هم نیست!/ پیشرفت علم ثابت کرده حیوانات منقرض‌ شده قابل احیا هستند

با درود فراوان بر استاد کهرم .
آقای محمدی زاده می گوید : ” بر اساس پیشرفت علم ثابت شده که حیوانات منقرض‌شده قابل احیا هستند، البته با کار علمی. ” بله فرمایش ایشان درست است . اما یکی نیست که در جواب ایشان بگوید : خب این کار علمی را کی باید انجام دهد ؟ آیا شما در ایران آدمش را دارید ؟ کار علمی نیاز به صرف هزینه سنگین دارد ؛ آیا شما حاضرید برای آن هزینه کنید ؟ من که در این مورد شک دارم . زیرا شما از نداشتن پول کافی برای ارسال تست بیماری ببر سیبری یا شیرهای باغ وحش به آزمایشگاه در آلمان می نالید !وقتی شما برای این موارد کم هزینه بودجه در اختیار ندارید ؛آنوقت چگونه است که سودای پروژه های بسیار بسیار بزرگ مانند احیای نسل شیر ایرانی را در سر می پرورانید !!!!!! والله بخدا عقل هم چیز خوبی است .بهترین جواب برای این توهین شما به شعور انسانی ما ایرانیان و ناسپاسی شما نسبت به پدر محیط زیست ایران را ” مولوی ” شاعر بزرگ و توانای این سرزمین داده است :

هر که بر شمع خدا آرد پف او شمع کی میرد بسوزد پوز او
چون تو خفاشان بسی بینند خواب کین جهان ماند یتیم از آفتاب
موجهای تیز دریاهای روح هست صد چندان که بد طوفان نوح
لیک اندر چشم کنعان موی رست نوح و کشتی را بهشت و کوه جست
کوه و کنعان را فرو برد آن زمان نیم موجی تا به قعر امتهان
جزو سوی کل دوان مانند تیر کی کند وقف از پی هر گنده‌ پیر
جان شرع و جان تقوی عارفست معرفت محصول زهد سالفست
زهد اندر کاشتن کوشیدنست معرفت آن کشت را روییدنست
پس چو تن باشد جهاد و اعتقاد جان این کشتن نباتست و حصاد
امر معروف او و هم معروف اوست کاشف اسرار و هم مکشوف اوست
شاه امروزینه و فردای ماست پوست بنده‌ی مغز نغزش دایماست
چون انا الحق گفت شیخ و پیش برد پس گلوی جمله کوران را فشرد
چون انای بنده لا شد از وجود پس چه ماند تو بیندیش ای جحود
گر ترا چشمیست بگشا در نگر بعد لا آخر چه می‌ماند دگر
ای بریده آن لب و حلق و دهان که کند تف سوی مه یا آسمان
تف برویش باز گردد بی شکی تف سوی گردون نیابد مسلکی
تا قیامت تف برو بارد ز رب هم‌چو تبت بر روان بولهب
طبل و رایت هست ملک شهریار ….. کسی که خواند او را طبل‌خوار
آسمانها بنده‌ی ماه وی‌اند شرق و مغرب جمله نانخواه وی‌اند
زانک لولاکست بر توقیع او جمله در انعام و در توزیع او
گر نبودی او نیابیدی فلک گردش و نور و مکانی ملک
گر نبودی او نیابیدی به حار هیبت و ماهی و در شاهوار
گر نبودی او نیابیدی زمین در درونه گنج و بیرون یاسمین
رزقها هم رزق‌خواران وی‌اند میوه‌ها لب‌خشک باران وی‌اند
هین که معکوس ست در امر این گره صدقه‌بخش خویش را صدقه بده
از فقیرستت همه زر و حریر هین غنی راده زکاتی ای فقیر
چون تو ننگی جفت آن مقبول‌روح چون عیال کافر اندر عقد نوح
گر نبودی نسبت تو زین سرا پاره‌پاره کردمی این دم ترا
دادمی آن نوح را از تو خلاص تا مشرف گشتمی من در قصاص
لیک با خانه‌ی شهنشاه زمن این چنین گستاخیی ناید ز من
رو دعا کن که … این موطنی ورنه اکنون کردمی من کردنی

باید به حال طبیعت و حیات وحش مملکتی که مدیرش چنین فردی است زار زار گریه کنیم . 6 الی 7 سال پیش سازمان محیط زیست در یک غلو بسیار مضحکانه تعداد پلنگ در ایران را 650 تا 850 قلاده تخمین زد که تمامی پژوهش های انجمن ها و کارشناسان نشان داد که تعداد پلنگ خیلی کمتر از این هاست . ما شاید 300 یا 350 قلاده پلنگ داشته باشیم که سالیانه 50 تای انها را می کشیم . هر وقت سازمان محیط زیست توانست کل و بز ها و قوچ و میش ها را به جمعیت میلیونی برساند ، تعداد آهو را از 18000 راس به 100000 راس برساند ، درناها را به کشور بازگرداند ، گاندو را در تمامی تالاب های جنوب کشور بومی کند ، یوز ها را به 500 قلاده افزایش دهد ، کاری کند که تمامی کوهستان های بالای 2000 متر ما پلنگ داشته باشد و از خرس کشی ها و پلنگ کشی ها و گرگ دار زدن ها جلوگیری کند آن وقت هر جانوری اعم از دایناسور ، گودزیلا ، ببر دندان خنجری و … بیاورد .