Subscribe: RSS Twitter

دیده بان حقوق حیوانات: روزهای آغازین ماه جولای می تواند زمان مناسبی برای قدم زدن در خیابان های زیبای پامپلونای اسپانیا باشد، اما این آرامش مطبوع تابستانی در این شهر دیری نمی پاید، چرا که به مدت ۹ روز در این خیابان ها مردان و زنان سفیدپوش با دستمال گردن قرمز برای شرکت در جشنی تاریخی می دوند.

به گزارش سرویس «تابناک»اجتماعی، پامپلونا نه برای استقلال طلبی، نه برای شورش های خیابانی و نه برای تیم کوچک فوتبالش معروف شده، بلکه بیشتر شهرت این شهر مدیون یورش گاوهای وحشی در خیابان های این شهر است؛ همان نمادی که کل اسپانیا به آن شناخته می شود.

بنا بر این گزارش، در فستیوال تاریخی سن فرمین (Sanfermines) هر ساله از ششم تا چهاردهم جولای هر روز از ساعت ۸ صبح، گاوهای وحشی در خیابان های این شهر رها می شوند و هرچند این جولان در خیابان ها چیزی نزدیک به پنج دقیقه بیشتر طول نمی کشد، شعف و شادی آن تا ساعت های پایانی شب ادامه دارد.

سن فرمین، قدیسی بود که به جرم تبلیغ مسیحیت توسط رومی ها گردن زده شد و در شرح مرگش گفته اند که گاوهای وحشی بر پیکر بی سرش تاخته اند و زنی سفید پوش برای نجات جنازه اش تلاش کرده مانع این کار شود. لباس ویژه این مراسم ـ لباس‌های سفید و بستن دستمال قرمز ـ هم به عنوان نمادی از این واقعه تاریخی است.هرچند این فستیوال تاریخی هر ساله گردشگران بسیاری را به اسپانیا می آورد و همه چیز در هاله ای از رنگ و نور و زیبایی پوشیده شده، ولی همه چیز هم به این زیبایی نیست. هر ساله در سن فرمین اتفاقات دلخراش زیادی رخ می دهد که بی شک، تصاویر دلخراش آن را در میان هیاهوی مردم دیده اید. اما از همه اینها دلخراش تر صحنه های مربوط به گاو بازی در میدان گاوبازی شهر است که چیزی کم از خشونت های بدویان ندارد. حمله های پی در پی با نیزه به گاوهای نر و سرانجام کشتن فجیع آن برای شادی گردشگران؛ حرکتی که هر ساله از سوی انجمن های حفظ حقوق حیوانات محکوم می شود.

مراسم به طور رسمی از ۱۲ ظهر روز ششم ماه جولای آغاز می شود. به این شکل که همه مردم با لباس سفید و دستمال گردن قرمز که به مچ دست بسته می شود، در میدان شهرداری جمع می شوند و سر ساعت دوازده ظهر، یکی از مسئولان، موشکی را به هوا می‌فرستد و با گفتن جمله «سن فرمین مبارک» جشن را افتتاح می‌کند. آنگاه همه دستمال گردن‌ها را به صورت سه گوش در هوا نگه می‌دارند و فریاد شادی سر می‌دهند.
در این روزها نماد گاو در سرتاسر شهر دیده می‌شود. در تصویر کارگران در حال حمل نماد این فستیوال به هتل مرکزی شهر هستند.


در پامپلونا هر ساله تعداد افراد بسیاری در مراسم آسیب می بیند، در تصویر مردی را می بینیم که در آغاز برنامه مصدوم شده است.


این فستیوال هر ساله نزدیک دو میلیون نفر را به پامپلونا می کشد و بهشتی برای عکاسان خبری به شمار می رود.




دستیاران گاوبازها در حال آماده شدن برای اجرای برنامه در میدان گاوبازی شهر

گاوباز مکزیکی آماده اجرای برنامه در میدان گاوبازی اصلی شهر، پامپلونا ـ اسپانیا



تعدد نیزه و خنجرها باعث شدت آسیب دیدگی عضلات کمر، شانه و گردن گاو می شود و حیوان را در حالت شوک، بیحالی و زاری قرار می دهد….


لاشه گاو توسط اسبی به دور زمین کشیده می‌شود تا همه بیننده ها لذت وافر ببرند.

___________________________

خبر مرتبط:

ورزا جنگ: گاوبازی خونین در شمال ایران، به خاطر پول

برچسب‌ها, ,

۴ Comments

  1. Platypus می‌گه:

    «ــ می‌دانی؟
    این جور وقت‌هاست
    که مرگ، زلّه، در نهایتِ نفرت
    از پوچیِ وظیفه‌ی شرم‌آورش
    ملال
    احساس می‌کند!»

    سکوت ِ آب

    می‌تواند خشکی باشد و فریاد ِ عطش;
    سکوت ِ گندم
    می‌تواند گرسنه‌گی باشد و غریو ِ پیروزمند ِ قحط;

    هم‌چنان که سکوت ِ آفتاب
    ظلمات است ــ
    اما سکوت ِ آدمی فقدان ِ جهان و خداست:
    غریو را
    تصویر کن!

    عصر ِ مرا
    در منحنی‌ تازیانه به نیش‌خط ِ رنج;
    هم‌سایه‌ی مرا
    بیگانه با امید و خدا;
    و حرمت ِ ما را
    که به دینار و درم برکشیده‌اند و فروخته.

    تمامی‌ِ الفاظ ِ جهان را در اختیار داشتیم و

    آن نگفتیم
    که به کار آید
    چرا که تنها یک سخن
    یک سخن در میانه نبود:
    ــ انسانیت !

    ما نگفتیم
    تو تصویرش کن!

  2. فاطمه می‌گه:

    متاسفم که گاهی در تلویزیون ما صحنه های این بازیهای وحشیانه به عنوان صحنه های دیدنی و بامزه پخش میشود!

  3. نجمه می‌گه:

    در طول تاریخ هیچ موجودی به اندازه انسان جنایت نکرده. زندگی بعضی موجودات به خصوص گاوها تنها یک کلمه هست: رنج

  4. راهله می‌گه:

    از انسان بودنم شرمسارم.

Leave a Reply


© ۱۳۹۸ دیده بان حقوق حیوانات – ایران · Subscribe: RSS Twitter · Animal Rights Watch - IRAN