Subscribe: RSS Twitter

دیده بان حقوق حیوانات: در پی اعلام خبر فراهم شدن امکان ماهیگیری تفریحی مردم تهران در پارک لاله یک دامپزشک به این خبر واکنش نشان داد. دکتر حسن م. جعفرزاده از تبریز در یادداشتی خطاب به مدیرمسئول حکیم مهر نوشته است:
“به تازگی در یکی از سایت‎ها خبر« فارس: شهروندان تهرانی علاقه‌مند به ماهی‌گیری می‌توانند به صورت رایگان در پارک لاله اقدام به ماهی‌گیری کنند. تاریخ نشر: چهارشنبه ۷ تیر ۱۳۹۱» مشاهده کردم.

از ریز این جشنواره آگاه نیستم آما نمی دانم منظور از”ماهی گیری تفریحی” چیست؟ آیا  اساسا”  آزار و اذیت حیوانات می‌تواند تفریح تلقی شود؟”

وی در ادامه یادداشت خود آورده است :

” آنچه که در پارک لاله به عنوان “ماهی گیری تفریحی” برگزار می شود برداشتی از ماهی گیری تفریحی غربی ها است اما بهتر است بدانیم آنچه که غربی‌ها انجام می‌دهند اینست که:
در برنامه غذایی خود ماهی مورد نیاز را به جای آنکه از بازار خرید نمایند خود، صید می کنند و علاوه بر صرفه جویی در هزینه و ضمن تامین پروتئین رایگان از این کار لذت برده و به  آن به عنوان تفریح  نگاه می کنند. آنها در  این  برنامه به مقدار مورد نیاز ماهی صید کرده و هیچ گونه آسیب و ضرری به دیگر آبزیان که افزون بر نیاز آنها است وارد نمی کنند.
اما آنچه که در پارک لاله انجام می گیرد و از آن به عنوان “ماهی گیری تفریحی” یاد می شود به منوال یاد شده است یا اینکه:
۱- ماهیان صید شده به آب برگردانده شده و دو مرتبه توسط شخص دیگری مورد صید قرار می گیرند؟
۲- اساسا” این ماهیان خوراکی هستند؟

بدینوسیله از سایت محترم حکیم مهر تقاضا می شود که درباره این جشنواره تحقیق به عمل آورند و اگر این جشنواره صرفا”  به عنوان سرگرمی و تفریح باشد  پوشش خبری داده شود تا از اینکار جلوگیری شود چرا که  آسیب رساندن و اذیت دیگر جانداران نمی تواند تفریح باشد و امید است با آن مقابله شود.
چرا که انسان به عنوان اشرف مخلوقات نمی تواند به آزار و اذیت دیگر جانداران بپردازد.”

پیش از این حکیم مهر بارها موضوع ماهی گیری تفریحی را تقبیح و در این باره اطلاع رسانی نموده است.

۱۱ Comments

  1. پدرام می‌گه:

    سلام این عکس عکس از دریاچه پارک رازی نه لاله

  2. پویان می‌گه:

    دیده بان اینجا پارک لاله نیستش

  3. ساسان می‌گه:

    سلام , در مورد نظر ایشون بابت توجه به تیتری که برای این پست انتخاب کردید (:واکنش یک دامپزشک به ماهیگیری تفریحی مردم در پارک لاله) باید بگم هیچ دیدگاه کارشناسی در حوضه دام پزشکی دیده نمیشه و همینم جای سوال داره!!!!
    من در مورد ماهیگری تفریحی چیزی برای دفاع ندارم بگم ولی برای ماهیگیری ورزشی اونهم از نوع بگیر و رها کن (catch and release fishing) چرا!
    در این روش ماهیگر با پیمودن مسافتهای قابل توجه در خشکی و رودخانه با استفاده از طعمه های مصنوعی و بدون بو و قلابهای بدون خار اقدام به صید ماهی میکنه و با تور دستی ماهی رو از آب خارج و با استفاده از پنس مخصوص قلاب رو از دهان ماهی با کمترین آسیبی خارج میکنه و پس ریکاوری ماهی رو به آب برمیگردونه!
    اگه در یک همچین محیطهایی مثلا مثل پارک لاله بجای ماهیگری تفریحی فرهنگ ماهیگیری “بگیر و رها کن” رواج داده بشه چه اشکالی داره؟؟؟؟؟
    اونوقت نه تنها کمتر شاهد تورکشی در رودخونه ها خواهیم بود بلکه شاهد برخورد همین ماهیگیرها با تورکشها میشیم.
    نمودونم ، این نظر من بود !!! ولی جای بحث زیاده!!!

    • شب می‌گه:

      ساسان جان! کشته این جمله ات شدم: “پس ریکاوری ماهی رو به آب برمیگردونه!”
      یعنی پس از اینکه با قلاب تیز دهان ماهی بدبخت را تیکه پاره و آش و لاش کردند، اونو می برن بیمارستان تا حالش جا بیاد و پس از “ریکاوری” دوباره رهاش می کنند توی آب تا نفر بعدی دهانش را جرواجر کنه و خلاصه اون قدر ریکاوری اش می کنند و دوباره و چند باره در آب می اندازنش که دیگه رمقی نداشته باشه و بدرد تفریح نخوره و در یک گوشه بمیره!!!
      فرمودید:”اگه در یک همچین محیطهایی مثلا مثل پارک لاله بجای ماهیگری تفریحی فرهنگ ماهیگیری “بگیر و رها کن” رواج داده بشه چه اشکالی داره؟؟؟؟؟”
      هیچ اشکالی نداره!!! فرهنگ پاره کردن شکم توله خرس و دار زدن سگ و گرگ و کشتن کره الاغ با پتک و دار زدن و پوست کندن بچه گربه کشتن و آتش زدن شیر باغ وحش و کشتن پلنگ و … که رواج پیدا کرده!!! چه ایرادی داره فرهنگ زجر دادن ماهیان پارک ها هم رواج داده بشه؟!!!
      مهم اینه که به بهای درد و رنج یک موجود زنده، مردم تفریح کنند!!!
      میلیون ها ماهی سفره هفت سین که مردند، حالا چند هزار تا ماهی بدبخت هم در راه رسیدن به فرهنگ ماهیگیری “بگیر و رها کن” زجر بکشند، اشکالی نداره!!! فدای سر تفریح آدمیزاد!!!
      راستی بعضی از این ماهی ها، همون ماهی های سفره هفت سین نیستند که مثلا آزادشون کردند؟!!!

      • ساسان می‌گه:

        سلام دوست گرامی (شب)!
        امیدوارم که با این جوابی که دادید بنده رو جزء یا حامی گروهایی که ذکر کردید (با فرهنگ پاره کردن شکم توله خرس و دار زدن سگ و گرگ و کشتن کره الاغ با پتک و ……) نیورده باشید!!!!!
        نخست میخواستم بپرسم آشنایی شما با مطلبی که من میگم ( بگیر و رها کن) و ماهیگیری تا چه اندازه است؟؟؟
        دوم اینکه بنده جمله ((catch and release fishing)) رو اوردم که دوستان اول یک تحقیقی بکنن و از قوانینش اطلاع پیدا کنند و بعد در موردش بحث کنند نه اینکه قضیه رو به جنایتهایی که همهمون رو متاثر و ناراحت میکنه ربط بدن!!!

        من گفتم قلاب بدون خار بنابراین اگه تا حالا قلاب ماهیگیری از نزدیک دیده باشید میدونید که اگه این قلاب خار نداشته باشه دهان ماهی پاره نمیشه و آسیبی نمیبینه و وقتی که با تور مخصوص از آب دربیاد بدنشم آسیب نخواهد دید…
        منظور هم از ریکاوری در این روش ماهی رو به آرامی به آب برگردوندن و فرصت شنا کردن بهش دادنه بجای اینکه ماهی رو پرت کنند تو آب (نه چیز دیگه ای) و با توجه به نوع طعمه ای که در این روش بکار میره (fly) گرفتن ماهی برای ماهیگیر بسیار بسیار سخت میشه تنها و تنها به شناخت ماهیگیر از شرایط محیط و روز و فصل و محلی که داره ماهیگری میکنه مربوط میشه در نتیجه اغلب اوقات موفق به گرفتن ماهی نمیشه و تنها مسیر پیمایی و استفاده از طبیعت براش باقی میمونه نه چیز دیگه ای!!!!

        و در آخرکه در مورد ماهی هفت سین اشاره کردید خود من ۱۰ساله ماهی نمیخرم شما چطور؟؟

        و بازم میگم انتقاد و ارائه دیدگاه زمانی خوبه که کاربردی و قابل ارائه باشه نه احساسی , خود من ۴ساله همین ماهیگیری حتی به روش “بگیر و رها کن” رو گذاشته ام کنار و دیگه ماهیگیری نمیرم به این دلیل که در محیطهای طبیعی ما ظرفیتی برای ابن همه ماهیگیر چه ورزشی و چه تفریحی وجود نداره ولی از اونجایی که میدونم در محیطهای طبیعی ماهیگیری داره به چه روشهایی ماهی صید میشه (تور , برق , سم و…) که دستکمی از جنایت نداره این موضوع رو مطرح کردم که لااقل ماهیکشی جاش با ماهیگیری ورزشی عوض بشه و زیستگاه ها خالی از ماهی نشن.

        • شب می‌گه:

          با سلام و درود خدمت ساسان گرامی
          نه! بنده چنین جسارتی نکردم که شما هم جزو آن دسته از بیرحمان هستید ولی با تبلیغ هر گونه حیوان آزاری بشدت مخالفم.
          با روش ماهیگیری بگیر و رها کن هم کاملا آشنا هستم و در کشوری که در آن زندگی می کنم از کودک ۵ -۴ ساله گرفته تا پیرمرد ٨٠ ساله تفریحشان این است! و آنها هم ماهی را آزاد می کنند و در آب رها می کنند و مدتی بعد به دام ماهیگر بعدی گرفتار می شود!
          در ماهیگیری بگیر و رها کن از همان لحظه ای که قلاب (با خار یا بدون خار) به دهان ماهی گیر می کند و دهانش را سوراخ می کند، زجر حیوان آغاز می شود.
          ابتدا هراسان تلاش می کند خود را خلاص کند که موفق نمی شود و باعث می شود قلاب عمیق تر در دهانش فرو رود و بر درد و هراسش افزوده می شود.
          این مبارزه برای زنده ماندن و احساس درد و وحشت ادامه دارد. با همان قلاب در دهان کشیده می شود تا از آب بیرون آورده شود و ابتدا ماهیگیر شاهکارش را باید نشان دیگران بدهد و احیانا از این افتخار عکسی بگیرد! در این حال ماهی در هوا آویزان است و وزن بدنش و تقلایش برای آزاد کردن خود باعث می شود درد قلاب بیشتر احساس شود.
          پس از آن نوبت بیرون آوردن قلاب است که گاهی با دست و گاهی هم باید با سیم بر یا وسیله ای مشابه آن، قلاب را برید و برای این کار ماهی را بیرون از آب می آورند و هراس ماهی از مرگ به سبب مشکل بودن تنفس بیشتر می شود.
          در ضمن برای بیرون آوردن قلاب از دهان ماهی که بخاطر تلاشش برای تنفس و فرار، در حال تکان خوردن و تقلا است باید تجربه داشت و تا این تجربه بدست بیاید ماهی های زیادی بخاطر کسب این تجربه زجر می کشند و می میرند.
          بعضی خود را گول می زنند که ماهی درد را احساس نمی کند که اصلا و ابدا چنین نیست!
          بگذریم از اینکه بسیار پیش می آید که قلاب یا نخ چوب ماهیگیری در دهان پرندگان ماهی خوار که به هوای ماهی نزدیک ماهیگیران می آیند، فرو می رود یا دور گردنشان پیچیده می شود…
          هراس و ترس لحظه ی بدام افتادن ماهی مانند این می ماند که طناب دار را گردن انسانی بیندازیم و بعد آزادش کنیم!
          و این کار را هی تکرار کنیم و بگوییم به بدنش که آسیبی نرسیده و آزادش کردیم!!!
          من کلا با آزار حیوانات تحت عنوان ورزش، تفریح و سرگرمی انسانها مخالف هستم. حالا می خواد گاوبازی باشه یا ماهیگیری، مسابقات اسب سواری باشه یا شکار، باغ وحش یا سیرک و یا…
          و… نه تنها مانند شما سالهاست که ماهی قرمز برای سفره هفت سین نمی خرم بلکه سالهاست که هیچ حیوانی را هم نمی خورم!
          درود بر شما که ماهیگیری تفریحی را کنار گذاشته اید و دیگر ماهی قرمز هم برای سفره هفت سین نمی خرید.
          پیروز و سرافراز باشید
          و با پوزش از دیده بان حقوق حیوانات عزیز بخاطر طولانی شدن این بحث

  4. چطور انتظار داریم که دیگر شاهد صحنه های خوشنت علیه حیوانات نباشیم. وقتی که همه با تمام توان درحال آموزش این مساله هستند که حیوان وسیله تفریح و سرگرمی است و مسلم است که می توانیم خضم و عقده های خود رو هم سر وسیله تفریحیمون پیاده کنیم.
    تا وقتی که وضعیت آموزش و فرهنگ سازیمون این است هیچ انتظاری از بهبود اوضاع نباید داشته باشی.بلاخره چه وقت بیدار می شویم؟!!

  5. رهام می‌گه:

    ای بابا باز هم ترویج بی فرهنگی به جای ترویج فرهنگ!!!! به جای این فرهنگ غذا دادن به پرنده ها و حیوانات داخل پارک و مهربانی و حمایت از حیوانات رو به مردم آموزش بدن. به خدا خیلی زودتر یاد می گیرن.

  6. خانه از پای بست ویران است // خواجه در بند نقش ایوان است

  7. منزل ما نزدیک پارک لاله اس.خبر کاملاً درسته.حوضچه هایی درست کردن و هر روز کلی ماهی توش رها میکنن و مردم با قلاب اونا رو میگیرن.گاهی هم بچه ها میپرن تو حوضچه و ماهی بیچاره رو با دست بیرون میارن و جون دادنش رو تماشا میکنن.
    عکس مربوط به پارک لاله نیست اما حتماً براتون عکس میگیرم که ببینید

Leave a Reply


© ۱۴۰۱ دیده بان حقوق حیوانات – ایران · Subscribe: RSS Twitter · Animal Rights Watch - IRAN