Subscribe: RSS Twitter

Animal-Rights-Watch-ARW-7347

دیده بان حقوق حیوانات: ماه ها پیش خبرهایی منتشر شد مبنی بر این که یک خرس قهوه ای در باغ پرندگان رشت در قفسی یک متر مربعی اسیر است و با نان خشک تغذیه می شود. تصور می شد پس از انتشار این خبر وضعیت خرس بهتر شود اما حالا تصاویر منتشر شده از باغ وحش بابلسر خرسی را با قلاده ای بر گردن و در وضعیت بسیار اسفباری نشان می دهد. گفته می شود این خرس همان خرس باغ پرندگان رشت است.
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه محیط زیست- یک خرس قهوه ای که پاییز ۱۳۸۹ از شکارچیان در استان گیلان و شهرستان تالش ضبط شده بود، نزدیک به دو سال در این مجموعه باغ پرندگان رشت در وضعیت بسیار اسفباری نگهداری شد. پس از انتشار عکس ها و خبرهایی از این خرس و شیوه نگهداری و تغذیه آن، خلاف تصور عموم نه تنها وضعیت حیوان بهتر نشد که در نهایت به باغ وحش بابلسر که در واقع اسارتگاه حیوانات است منتقل شد. خرس هم اکنون با قلاده ای بر گردن برای نمایش در سیرک آماده می شود.

به تازگی تصاویری منتشر شده است که خرسی را با قلاده ای بر گردن در اسارتگاه حیوانات بابلسر نشان می دهد. این نمونه تازه ای از آزار حیوانات در این اسارتگاه است. اما جدا از آن که این خرس قهوه ای چطور به این باغ وحش رسیده است، این پرسش مطرح می شود که چرا سازمان حفاظت محیط زیست در برابر آن چه در برخورد با حیوانات این اسارتگاه به سادگی قابل مشاهده است، سکوت کرده.

«شهرام امیری شریفی»، مدیر عامل انجمن دیده بان حقوق حیوانات در گفت و گو با CHN اعلام کرد که این خرس قهوه ای همان خرس قهوه ای باغ پرندگان رشت است با این توضیح که: «این خرس همان است که تصاویری تکان دهنده از وضعیت و تغذیه آن در سایت های خبری منتشر شد و در واقع از طبیعت گرفته شده بود.»

به گفته او، مستنداتی موجود است که نشان می دهد طی مکاتباتی این حیوان از باغ پرندگان رشت به این اسارتگاه در بابلسر آورده شده و دلیل اعلام شده برای این انتقال ازدیاد نسل بوده است در حالی که خرس هنوز به سن جفت گیری نرسیده است.

او تاکید کرد که یکی از مقام های سازمان محیط زیست در دوره پیشین این انتقال را تایید کرده است.

اما نکته ای که در این میان وجود دارد این است که چرا سازمان حفاظت محیط زیست در مورد این باغ وحش و دیگر اسارتگاه های حیوانات در ایران نظیر باغ وحش شیراز و مشهد هیچ گونه تاثیرگذاری ندارد.

امیری شریفی در پاسخ به این پرسش گفت: «برخی از این باغ وحش ها مجوزشان را از سازمان محیط زیست دریافت نکرده اند و در نتیجه سازمان نمی تواند در مورد آن ها نظارتی داشته باشد اما در مورد باغ وحش بابلسر از آن جا که تایید یکی از مقام های سازمان در مورد انتقال خرس وجود داشته است به نظر می رسد امکان نظارت وجود دارد.»

به گفته امیری شریفی مستنداتی وجود دارد که این خرس قرار است برای استفاده در سیرک آموزش ببیند.

برچسب‌ها, , ,

۱ Comment

  1. از نگاه اولین شکارچیان، افرادی که پس از آن این خرس را ضبط کردند، تا آنان که او را انتقال دادند، تغذیه کردند! و به این شرایط رساندند، این “فقط یک خرس است”! که نه می فهمه درد چیه و نه براش مهمه!:) خرس-ی که بدلیل به بلوغ نرسیدن و ناتوانی کافی در دفاع از خود، فرصت لازم به همگان داده است تا هرگونه دوست دارند با او رفتار نمایند. و شاید اینگونه مجالی برای “قدرت نمایی” بدست آورند…
    ما آموختیم که مسوولین ما از ابتکار خود در اسارتگاه-ها نیز بهره بردند و آنها را چندمنظوره کردند! باغی که فقط برای به اسارت کشیدن پرندگان است، در صورت لزوم می تواند برای شکنجه دادن خرس و سایر موجودات متعلق به حیات وحش نیز- درصورت لزوم- استفاده می شود.
    ما همچنین آموختیم که برای یک موضوع واحد- مانند تاسیس یک اسارتگاه- گاهی و فقط گاهی مجوز از سوی سازمان مربوطه یعنی محیط زیست صادر می شود. و در زمانی دیگر بنابر دلایل نامعلومی این مجوز باید از سوی سایر نهادها(؟) صادر شود.
    از سوی دیگر، مسوولین این اسارتگاهها توضیح دهند که آیا بازدهی هم دارند؟ تعداد افراد بازدیدکننده چقدر است؟ کارکنان چه؟ آیا اساسا اینان دلمشغولی به نام “مدیریت کردن” دارند یا خیر؟

    برای این خرس بینوا، جانی باقی نمانده تا آموزشی بگیرد و در سیرک به نمایش بگذارد.
    ای کاش می توانستیم کاری کنیم…

Leave a Reply


© ۱۳۹۶ دیده بان حقوق حیوانات – ایران · Subscribe: RSS Twitter · Animal Rights Watch - IRAN