Subscribe: RSS Twitter

دیده بان حقوق حیوانات/ سپهر سلیمی: شاید با دیدن فیلم کشتار وحشیانه یک خرس مادر و دو توله خرس در نخستین نگاه بگوئیم که این خرس ها به وسیله دو نفر کشته شده اند. اما به راستی واقعیت چیست؟ در پس این فاجعه چه عواملی وجود دارد و این فاجعه زاییده چه عواملی می تواند باشد؟

برای بررسی این مساله و جلوگیری از تکرار موارد مشابه باید به واکاوی زمینه های بروز چنین اتفاقاتی پرداخت. این مساله از جهات بسیاری قابل بررسی و کنکاش است که در روزهای گذشته نیز به آنها پرداخته شده است و نکاتی نیز نگارنده بیان کرده است:


حیوانات بی پناه سرزمین ایران

از این اتفاق نباید به سادگی گذشت و رسانه ها باید توجه ویژه ای به آن داشته باشند. توجه داشته باشیم که اگر این اتفاق برای انسانی می افتاد، اقوام، دوستان و آشنایان آن شخص می توانستند بر علیه خاطیان اعلام جرم کنند و دادخواهی نمایند ولی برای حیوانات چنین امکانی وجود ندارد و این وظیفه بر عهده حامیان محیط زیست و فعالان حقوق حیوانات و همه افراد و رسانه های مردمی است که نسبت به این حادثه حساسیت نشان دهند و خواهان مجازات خاطیان شوند. ضمن اینکه اگر بخواهیم به این ماجرا از دیدگاه صرفاً اکولوژیک نگاه کنیم و موجودات زنده را همچون زنجیری ببنیم که حیات آنها در گروه حیات دیگری است در اینصورت باید بگوئیم در شرایطی که بسیاری از پستانداران بزرگ کشورمان و از جمله همین خرس قهوه ای در شرایط خوبی قرار ندارند بنابراین شاید ارزش زیستی یک خرس قهوه ای از انسانی که حدود ۷ میلیارد نفر از آن در روی کره زمین وجود دارد بیشتر باشد.

ضمن اینکه دستگاه قضایی و دولت باید بیش از پیش خود را در برابر حفظ حقوق حیوانات متعهد بداند. در حالیکه امام هشتم شیعیان در مقام یک رهبر دینی و سیاسی در برابر شکارچی ای به دفاع از آهو می پردازد و جان حیوانی را نجات می دهد لازم است دستگاههای دولتی نیز خود را مدافع و حامی حقوق حیوانات ایران بدانند.

حیوان آزاری باید به ضد ارزش تبدیل شود

حیوان آزاری باید به یک ضد ارزش تبدیل شود و این مساله اتفاق نمی افتد مگر با کار فرهنگی و میدان دادن به سازمانهای مردم نهاد جهت گسترش آموزش در بین مردم. این مساله را باید از حیوانات شهری نظیر سگ و گربه و پرندگان شهری شروع کرد. روزانه به دفعات زیادی شاهد آزار و اذیت حیوانات شهری هستیم و تا وقتی این صحنه ها تکرار شود باید انتظار چنین فجایعی را نیز داشت. حیوان آزاری به هر شکلی باید به عنوان عملی غیر اخلاقی و غیر انسانی در جامعه شناخته شود.

ذبح حیوانات  حلال گوشت در انظار عمومی ؛ صحنه ای مشابه قتل خرسها که صدها باردیده ایم

برخی از رفتارها به طور غیر مستقیم به شیوع فرهنگ حیوان آزاری در جامعه کمک می کند ، برای مثال ذبح حیوانات حلال گوشت نظیر گوسفند در محیط های مسکونی و انظار عمومی از جمله این موارد است. در عمل تفاوتی بین کشتن و پاره کردن شکم یک گوسفند و یک خرس وجود ندارد و این در حالیست که در محیط های مسکونی به دفعات شاهد چنین صحنه های بوده و هستیم. ذبح حیواناتی نظیر گوسفند در محیط های مسکونی علاوه بر اینکه خطرات بهداشتی برای سلامت جامعه دارد باعث می شود دیدن صحنه کشتن و پاره کردن شکم حیوانات برای ببیندگان عادی شود و به نوعی ترویج خشونت و جنون علیه حیوانات است. وقتی حیوان بی آزاری همچون گوسفند در انظار عموم و بویژه کودکان مورد سلاخی قرار می گیرد چگونه انتظار داریم که چنین صحنه ایی برای حیوان وحشی همچون خرس اتفاق نیفتد؟

لاشه حیوانات در ویترین قصابی ها به نمایش گذاشته نشود

همچنین لازم است تمهیداتی اندیشیده شود تا لاشه حیوانات حلال گوشت نظیر گاو و گوسفند در ویترین قصابی ها و در برابر انظار عمومی به نمایش گذاشته نشود. حیوان، حیوان است و تفاوتی بین لاشه خرس ها و لاشه های فراوان آویزان شده حیوانات در ویترین گوشت فروشی ها وجود ندارد.

کشتار سگهای ولگرد، صحنه ای آشنا از حیوان کشی

از دیگر موارد عینی حیوان آزاری می توان به کشتار سگهای ولگرد توسط اسلحه در محیط های شهری و مسکونی اشاره کرد که اثرات به جا مانده از این کشتار دست کمی از حوادثی نظیر کشتن خرس ها ندارد. در صورتیکه برای مهار سگهای ولگرد راههای بهتر و موثرتری از کشتن توسط سلاح گرم وجود دارد متاسفانه باز هم شاهد کشتن حیوانات سگهای ولگرد به این شکل هستیم که این موارد بطور مستقیم و غیر مستقیم فرهنگ حیوان آزاری را ترویج می کند. لاشه های رها شده حیوانات، صدای شلیک اسلحه برای کشتن سگها و ضجه های سگهای تیر خورده همگی مواردی است که تصویری از حیوان آزاری در ذهن بیننده به وجود می آورد.

شکارچیان بی سواد و بی اخلاق

از دیگر نکات مورد توجه در این خصوص باید به مساله آموزش شکارچیان اشاره کرد، در همین فیلم کشتار خرس ها شاهد هستیم که یکی از شکارچیان می گوید که ممکن است اینها خرس قطبی باشند! این یعنی اوج بی اطلاعی این شکارچیان از حیات وحش. در سالهای نه چندان دور شکارچیان هم اطلاعات بیشتری نسبت به حیات وحش داشتند و هم پایبندی بیشتری به اخلاق داشتند به طوریکه بسیاری از شکارچیان از فاصله دور قادر به تشخیص حیوانات ماده و یا آبستن بودند و در بسیاری از موارد از شکار آنها خودداری می کردند اما متاسفانه همزمان با بی سوادی شکارچیان شاهد کمرنگ شدن مسائل اخلاقی نیز هستیم و بر این اساس لازم است که کلیه شکارچیان و یا کسانی که مجوز حمل اسلحه شکاری دارند تحت آموزش های زیست محیطی قرار بگیرند. این آموزش ها قرار نیست چنان وقت گیر و پیچیده و یا هزینه بر باشد، در صورتیکه چنین الزامی از سوی نهاد مسئول برای شکارچیان وضع شود سازمانهای غیردولتی زیست محیطی این توانایی را دارند که در سراسر کشور بطور رایگان ساعتی را صرف آموزش اصول اولیه حیات وحش به شکارچیان هر منطقه بکنند. مطمئنم همین نکته ساده می تواند جلوی بسیاری از شکارها و یا تکرار موارد اینچنینی را بگیرد. همچنین بر لازم است نهاد مسئول ارائه دهنده مجوز اسلحه علاوه بر تحقیقات امنیتی در خصوص سلامت اخلاقی و روانی شکارچیان نیز تحقیق نمایند.

ضمن اینکه بی اخلاقی شکارچیان را می توان متناسب با مشکلات فرهنگی و بحران های اخلاقی موجود در جامعه دانست. شکارچیان نیز بخشی از مردمان جامعه هستند و افزایش مجرمان و تعداد زندانیان در بین این افراد نیز تاثیرگذار است.

کمرنگ شدن رابطه انسان و حیوان

هر چقدر در جامعه ارتباط بین انسان و حیوان بیشتر باشد، کمتر شاهد بروز چنین اتفاقاتی خواهیم بود. این مساله از نگهداری حیوانات خانگی تا وجود پارک وحش ها و سفرهای گردش در محیط های طبیعی حیات وحش را شامل می شود. ارتباط بیشتر با حیوانات باعث ایجاد دوستی انسان و حیوان می شود و کاهش ارتباط باعث زوال روحیه حیوان دوستی و طبیعت گرایی و در نهایت بروز حیوان آزاری می شود.

سازمانهای غیردولتی (NGO) کجا هستند؟

در سالهای گذشته تعدادی از سازمانهای غیردولتی مرتبط با محیط زیست و بویژه حمایت از حقوق حیوانات به دلایل مختلفی سلب امتیاز شده ویا عده ای به خاطر فضای سنگین به وجود آمده بر علیه سازمانهای غیردولتی تعطیل و یا کم توان شده اند. همچنین روند دادن امتیاز فعالیت به سازمانهایی با موضوع حمایت از حیوانات سخت تر از همیشه شده است. در حالیکه سازمانهای غیردولتی در همه کشورها به عنوان بازوهای اجرایی دولت ها در امر آموزش و فرهنگ سازی فعال هستند لازم است نگاه حاکمان به این سازمانها عوض شود و آنها را همچون قبل برای کمک به وضعیت محیط زیست کشور به کار گیرند.

از قانون مقابله با حیوانات خانگی تا نداشتن قانون حمایت از حیوانات

این مورد و مواردی نظیر این به خوبی ثابت می کند که در کشور بزرگ ایران با تنوع زیستی فراوان و وجود گونه های جانوری ویژه که بعضاً در معرض خطر انقراض هستند بیش از هر زمان دیگر نیازمند تدوین قانونی برای حمایت از حیوانات هستیم. بطور کلی اصل حفاظت از محیط زیست در اصل پنجاهم قانون اساسی آمده است و حیات وحش و حیوانات نیز بخشی از محیط زیست کشورمان هستند و بر همین اساس لازم است همانطوریکه برای بخش های دیگری از محیط زیست همچون پسماندها قانون جامعی تهیه و تدوین شده است برای حفاظت از حیوانات و گونه های جانوری نیز قانونی تدوین شود و در این مسیر می توان از ظرفیت سازمانهای غیردولتی زیست محیطی و گروههای حامی حقوق حیوانات نیز بهره برد.

جای تاسف است که در کشور عزیزمان با آن سابقه دیرینه در خصوص حفاظت از محیط زیست و حیوانات، پیشنهاداتی برای تصویب قانون مقابله با سگ و گربه داشته باشیم ولی قانونی برای حمایت از حیوانات که وظیفه ای انسانی، اخلاقی و شرعی است نداشته باشیم.

برخورد قضایی مناسب و قاطع با قانون شکنان

نکته آخر برخورد قضایی مناسب با متخلفان و قانون شکنان است. برای مثال در مورد این مساله خاص و با روحیه بی رحمانه شکارچیان سه خرس که به خوبی در این فیلم قابل درک است کسی نمی تواند با اطمینان بگوید اگر جریمه مادی و طبعات اجتماعی کشتن سه نفر انسان به اندازه جریمه و طبعات  کشتن این سه خرس بود، این شکارچیان دست به قتل انسان نمی زدند! آنچه که در این فیلم مشخص است شکارچیان یا بهتر بگویم شکارکش ها برای کسب شهرت اقدام به فیلمبرداری از این صحنه ها کرده اند و اگر با اینها برخورد مناسب صورت نگیرد نه تنها از کرده خود پشیمان نخواهند شد بلکه در روزهای گذشته تبلیغ مضاعفی برای تسکین عقده های روانی این افراد صورت گرفته است.

حالا یک بار دیگر به این پرسش پاسخ دهید:

چه کسی خرس های قهوه ای را کشت؟!

_______________

خبر مرتبط:

اقدام کنید! ضجه توله خرس ها را تا ابد تکرار خواهیم کرد

عاملان «قتل خرس‌ها» باید محاکمه شوند .

سابقه چاقوکشی قاتل خرس های سمیرم/ جریحه دار شدن احساسات سمیرمی ها

تهدید رسانه ها توسط نماینده سمیرم/ آزادی قاتل خرس های سمیرم با قید وثیقه

دستگیری شکارچیان سابقه‌دار سه رأس خرس قهوه‌ای

تعیین جریمه برای مقابله با کشتار حیوانات بازدارنده نیست

جنایت در حق حیوانات/ بلوتوث های سیاه زیست محیطی، خطری جدی و بی سابقه برای حیات وحش/ فیلم و عکس

ما، خرس و آنها: دوستی خطرناک ترین خرس های جهان با انسان/ تصویری

شکارچیان خرس های سمیرم دستگیر شدند / مجازات سنگین در انتظار متخلفان

جنایت در حق حیوانات/ بلوتوث های سیاه زیست محیطی، خطری جدی و بی سابقه برای حیات وحش/ فیلم و عکس

۹ Comments

  1. Platypus می‌گه:

    خرسهای قهوه ای را نبود دموکراسی در ایران کشت . زیرا اساس و پایه دموکراسی تعدد احزاب و سازمانهاست که این شامل سازمانها و گروههای حمایت از حیوانات حتی ( حزب دفاع از حقوق حیوانات مانند ممالک اروپایی ) نیز می شود .مثلا در مورد همین خرسها یا کاراکالی که چندی پیش توسط شکار چیان کشته شدند . اگر این احزاب و سازمانها ی حمایت از حیوانات در ایران وجود و قدرت اجرایی می داشتند . می توانستند اعلام راه پیمایی ، تحصن و تظاهرات در برابر مجلس بکنند و از این طریق به نمایندگان در جهت اصلاح قانون یا وضع قوانین جدید حمایت از حیوانات فشار وارد نمایند . یا اگر مانند هلند آنقدر این حزب قوی بود که می توانست به پارلمان راه بیابد ، آنوقت این امکان وجود می داشت که با گذراندن قانون مجازات سخت و شدید برای شکارچیان ( حتی اتهام قتل نفس دادن به شکارچی و تقاضای قصاص و اعدام برای او ) بر این شرایط وانفسا ی پایمال کردن حقوق حیوانات تاثیر مثبت گذاشت .
    اگر دموکراسی در ایران وجود داشت .نمایندگان واقعی مردم محروم و فقیر می توانستند به مجلس راه پیدا کنند و برای وضع قانون آموزش و سواد آموزی رایگان در تمام سطوح تحصیلی تلاش کنند . وقتی تمام آحاد یک مملکت باسواد باشند . آنوقت باور کنید که ما بسیار کمتر شاهد اینگونه فجایع و درگیری انسان و حیوان با هم در سطح سرزمین مان خواهیم بود
    اگر دموکراسی در ایران وجود می داشت . مرگ مشکوک یک پلنگ تحت شرایط خشکسالی شدید روی نمی داد . این خبر دیروز جزو اخبار غم انگیز سایت شما بود . و خرسها به دلیل همین خشکسالی از شدت فشار گرسنگی برای خوردن سیب و عسل و مرغ و جوجه های مزارع مردم از ارتفاعات کوه به روستاها هجوم نمی آوردند . تا کشته شوند . زیرا تحت تاثیر نمایندگان راستین و دلسوز در پارلمان بودجه ها در جای واقعی و مورد نیاز خود هزینه می شوند .و شاید به جرات بتوان گفت در شرایط جغرافیایی که ایران در آن قرار دارد . باید بالاترین رقم بودجه و اعتبارات به مبارزه با خشکسالی و عواقب و نتایج آن اختصاص یابد .
    اگر دموکراسی در ایران می بود ……..

  2. آزاده می‌گه:

    “در عمل تفاوتی بین کشتن و پاره کردن شکم یک گوسفند و یک خرس وجود ندارد ”

    کاملا” با این جمله موافقم… متاسفانه این واقعیت که کشتن بی رحمانه حیواناتی مثل گوسفند یا گاو در انظار عمومی عادی شده میتونه خیلی از جنایات دیگه رو هم برای مردم عادی کنه…

    بابا ای مردم!! کشتن و ریختن خون هر موجودی مشمئز کننده و بی رحمانه است
    چرا از کشتن خرس ناراحت شدید ولی این همه جنایت هر روز دور و برمون داره اتفاق می افته و هیچ کس واسش مهم نیست…

    کیه که وقتی دارن با بی رحمی سر یه گوسفند رو میبرن(گوسفندی که داره با چشماش التماس میکنه نکشنش … همه دورش جمع شدن .. بهش به زور آب میدن و بعد ….) کیه که ناراحت بشه.. کیه که اعتراض کنه؟
    به من بگید چرا؟
    صرف حلال بودن گوشتش محکوم به این مرگ است… مرگی که دیگران از آن شادند!!!
    چرا برای شادیهایمان مرگ یه موجود رو رقم میزنیم؟
    مگه ما که گوشت نمیخوریم آدم نیستیم؟
    کاش مردم به دور از هر گونه تعصب دینی و آئینی و باورهای پیشینیانشون کمی فکر میکردند…

  3. Emma Craven می‌گه:

    برای محکوم کردن جانیان از جانیان سابقه دار و عوامفریب استفاده کردن هنری است نزد ایرانیان و بس!!!!
    امشب برای دادخواهی ضجه توله خرسهای شکنجه شده از “اینانلو” ی […]کار و حیوان آزار و حیوان کش دعوت به عمل آمد و حضرت آقا نگران موقعیت بو گندوی شکارچیان بودند!
    خوب بهتر از این دیگه چی میخواستید؟؟!!!

  4. Saniaz می‌گه:

    سلام
    نمیدونم برنامه امشب پارک ملت رو کیا دیدن ، من شخصا به این نتیجه رسیدم که انجمن […] واقعا کاری نمیتونه بکنه … اگر بپرسین چرا دلیل شخصیم اینکه این اقای جوالچی ۴ تا کلمه رو نتونستن کنار همدیگه بزارن و یه صحبت جامع و درست حسابی تو برنامه زنده بدن … من با نظر اقای اینانلو موافقم به همه نمیشه گفت شکارچی اینا جنایتکار هستند ، صحبتهای آقای انصاری رئیس دادگستری اصفهان این رو نشان داد که میخوان از ماده ۶۵۴ استفاده کنند که ۳ تا ۲ سال زندان و ۷۰۰ هزار تومان جریمه رو واسه شکارچی که شکار غیر مجاز انجام میده در نظر گرفتن … من توصیه میکنم که ما این جنایتکاان را شکارچی اعلام نکنیم تا اینان نتوانند از این ماده هایی که به دردی هم نمی خوره استفاده کنند .

    این ما هستیم که میتوانیم از صمیم قلب صدای این بی صدایان مظلوم باشیم و دردی که بر انها گدشت رو نزاریم که فراموش شود

    • Raha Shahi می‌گه:

      آفرین به نظر درستتون ….. واقعآ انجمن […] شو بازی کن های خوبی هستند که فقط حرف می زنند و عمل هیچ…… راستی از آقای اینانلو شکارچی سانتیمانتالیسم تر در حیطه حقوق حیوانات وجود نداره ؟؟؟بابا از آدم های مطلع دعئت کنین تو این برنامه ها شرکت کنند.

      • Saniaz می‌گه:

        رهای عزیز
        ما خبر نداریم ولی سالها پیش اقای اینانلو در برنامه زنده ای تفنگ شکارشون رو اول بوسیدن و بعد برای همیشه درجلوی دید همه شکستند و در حال حاضر با دوربین عکاس و فیلمبرداریشون در حال شکار هستند … اول برنامه حرف خوبی زدن الان صحبت شکار چی خوب یا بد یا شکارچی ها قاتلند نیست … الان صحبت این جنایت که ایشون از اول برنامه گفتند که این جانیان نباید با قانون شکارچی یل شکار غیر مجاز ، مجازات بشند و حا لا قاتل باشه شکارچی باشه یا نباشه خوب حمایت کردند … من خندم گرفته بود که مجری اقای شهیدی ۳ دفعه از اقای انصاری دادستان پرسید خوب چطوری مجازات میشن اینا ایشون ۳ دفعه گفت من که ارز کردم دفعه ۴ برگشت ماده شکار غیر مجاز رو که گفت اقای ایانانلو شروع بع نیشخند و سر تکون دادن کرد …
        این قضیه رو با ۷۰۰ هزار تومان و ۲-۳ ماه زندان میخوان خفه کنن

  5. سحر می‌گه:

    دوستان خوب!متوجه باشیدکه بااین پیامهای تسلی بخش داریم خودمون روآروم میکنیم،بعدازمدتی هم ضجه ی توله خرسهاکمرنگ میشه ودلمون میخوادبه زندگی غیرمسئولانه ی خودبرگردیم.خدای من!چقدردیگه ازاین حیوانات بی پناه بایدقربانی بشن تاماجوانهای ایرانی به خودمون بیاییم؟ازدست وپای مسئولین بی انگیزه آویزون نشیم،دست به دست هم بدیم وانجمن فعال و مبارز زیست محیطی تشکیل بدیم؟همه تون به خداواگذارمیکنیدو دوتاناسزا هم به سازمانها وهمین؟!وجدانتون آروم شد؟چراخودمون مثل فعالان زیست محیطی بین المللی نیستیم؟چرامثل جامعه ی حفاظت ازاقیانوس که باپول توجیبی هاشون کشتی اجاره میکنندوبه مبارزه باشکارچیان نهنگ میپردازندنیستیم؟مثل”ریچارداباری”که هرسال ازآمریکابلندمیشه میره ژاپن تاباکشتاردلخراش دلفینهامبارزه کنه؟مبارزه ای کاملن انسانی وعقلانی. خبرنگارومستندسازویه اراده ی قوی لازمه.مسئولین کشورمابه مراتب رئوفترازکشورهایی مثل ژاپن ونروژ و دانمارک و……………….هستندکه بامدیریت سیاسی ونظامی دارندهرجنبنده ای رودر خشکی واقیانوس تبدیل به ثروت وغذامیکنند.مسئولین ماتوجیه نیستندوما مقصریم.به جای نفرین به تاریکی شمعی روشن کنید.دوستانم!ازیه جایی بایدشروع کرد.بیاییدتوله خرسهای نیمه جان رو نشان اراده مون قراربدیم وقول بدیم که هیچوقت،هیچوقت،هیچوقت هیچوقت،ضجه ی مظلومانه شون روفراموش نکنیم.پیشنهادمیکنم انجمن”جکی وجیل ایران” (اسم فعلی)رو تشکیل بدیم.کارهای زیادی روی زمینه وفرداخیلی دیره.امیدزیادی دارم که آمادگیتون رواعلام کنید.ضمنن پیامم رو به هرجایی که دسترسی دارید انتقال بدید.جکی وجیل آخرین فاجعه درایران خواهدبودانشاالله

  6. صمد پارسائی می‌گه:

    می ترسم از نفرین این ماده خرس و توله ایش که خدا عذابی را بر سرما بفرستد ؛می دانید چرا؛ توجه شما را به داستان صالح علیه السلام جلب میکنم: با این که قاتلان شتر در قوم صالح تعدادی خاص بودند ولی خدا همه آنها را گرفتار عذاب کرد چون بقیه قوم ساکت بودند در برابر این جنایت و سکوت علامت رضایت است و کسی که به عملی راضی باشد چون کننده کار است لذا خدا همه قوم را عذاب کرد نه فقط قاتلان شتر را ؛ حال ای مسلمانها شما را چه شده که در برابر این جنایت سکوت کرده اید آیا نمی ترسید عذابی بر سر شما بیاید همان گونه که بر قوم صالح عذاب فرود آمد؟

  7. زرتشت می‌گه:

    از دیو و دد ملولم و انسانم ارزوست

Leave a Reply


© ۱۳۹۹ دیده بان حقوق حیوانات – ایران · Subscribe: RSS Twitter · Animal Rights Watch - IRAN