دسته: در رسانه ها

قصابی سگ‎های دست آموز برای اثبات جنگاوری کودکان در روسیه

با بررسی انبوهی استخوان سگ که دریک سایت باستانی روسیه کشف شد، باستان شناسان اعلام کردند که این اسکلت‎ها مربوط به اجرای یک مراسم باستانی درروسیه‎است که طبق آن کودکان با قربانی کردن حیوانات محبوب خود، مبدل به جنگجو می‎شدند.
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی باکشف انبوهی استخوان متعلق به دست کم 51 سگ و7 گرگ، که دریک سایت عصر برنز در منطقه ولگای روسیه بدست آمد، نوعی مراسم آیینی عجیب دیگر در فرهنگ‎های باستانی جهان کشف شد.

تیم باستان شناسان به سرپرستی” دورکاس براون”و” دیوید آنتونی” که ابتدا از کشف این همه‌استخوان حیوانی متعجب شده بودند ، سرانجام دریافتند که این حیوانات همگی در جریان یک مراسم آیینی ذبح شده‌اند.
براون و آنتونی معتقدند که دراین مراسم پسران ناگزیر به کشتن سگ خود بوده‎اند. و سن سگ‎های مرده که اغلب بین 7 تا 12 سال بوده، نشان می‎دهد که سگ‎های قربانی، از بدو تولد با این پسران همراه ودوست بوده‎اند

این یافته‎ها نشان داده‎است که پسران جوان در روسیه عصر برنز، طبق آموزه‎های سنتی کهن، علاوه بر این که باید روش مبارزه و نبرد را می‎آموختند، برای تبدیل شدن به یک جنگنده بالغ، ناگزیر بودند طبق مناسک خاصی دست به قربانی کردن سگه‎ایی بزنند که از کودکی رفیق وهمراه آن‎ها بوده است .

طبق همین گزارش بررسی‎های انجام شده در محوطه باستانی یاد شده در ولگا وآثار بدست آمده نشان می‎دهد که آن حیوانات که همگی در ماههای سرد زمستانی مرده‎اند، طبق آثار به جا مانده از تسمه‎هایی بر روی دندان‎هایشان روشن می شود که حیوانات اهلی و خانگی بوده‎اند.  همچنین شواهد نشان داده است که سگ‎های ذبح شده، قبل ازدفن پوست کنده شده و اعضای بدنشان قطع شده و سپس با یک تبر تکه تکه شده و سوزانده شده است.

آنتونی یکی از باستان شناسان فعال دراین محوطه گفت:«شواهد حاکی از آن است که کار قصابی این حیوانات به گونه‎ای کاملا دقیق و با استانداردهایی مشخص صورت گرفته‎است. به طوری که تمام اسکلت‎ها به سه تکه مشخص تقسیم شده و جمجمه سگ‎ها نیز به قطعاتی با اشکال و ابعاد هندسی، دراندازه‎های یک اینج یا نزدیک به آن قطعه قطعه شده‎است.»

وی و همکارش که هردو در کالج “هارتویک” در نیویورک فعالیت دارند،با هم توافق دارند که نحوه برش‎های دقیق واستاندارد و نیزاشکال هندسی درقصابی کردن و برش استخوان سگ‎ها نشان می‎دهد که این عمل نوعی تشریفات آیینی بوده‎است.

این نظریه که توسط باستان شناسان دیگر در دانشگاه نیویورک تایید شده حاکی از آن است که الگوی قصابی کردن این حیوانات تماما از روش‏های قصابی که در سراسر دوران پیشاز تاریخ در اروپا ودیگر نقاط جهان برای قصابی سگ‎ها رواج داشته و اغلب برای مصرف گوشت سگ برای غذا مصرف می‎شده، تفاوت کامل دارد.

این باستان شناسان همچنین در جستجو برای کشف سرنخی از این مراسم آیینی، بررسی‎های گسترده‎ای را در اسطوره‎ها ، روایات داستانی و آوازها و نسخه‎های کهن تاریخی مربوط به منطقه اوراسیا مرتبط با زبآنهای هند و اروپایی آغاز کردند.

طبق این بررسی‎ها روشن شد که بسیاری از کسانی که به زبآنهای هند واروپایی تکلم می‎کرده‎اند از طریق متون نیایشی که توسط قبایل هند واروپایی درهند، احتمالا در 1400 پیش از میلاد نوشته شده، متونی درباره سگ‎ها و ارتباط آن برای ورود به دنیای مردگان نیز از خود به جای گذاشته اند.

طبق این تحقیقات روشن شد که دراین متون نیز مواردی هست که نشان می‎ دهد نوعی مراسم آیینی برای ورودپسران نوجوان به گروه جوانان و جنگجویان وجود داشته‎ است.

براساس این متون باستانی طی آیین‎های خاصی، پسران درسن هشت سالگی طبق آیین مشخصی نخست شستشو شده و سپس موی سرشان تراشیده شده و سپس پوست حیوانی را نیز برتن می‎کردند. هشت سال بعد در اواسط زمستان طبق مراسمی  دیگر به گونه‎ای نمادین، آماده سفر به دنیای مردگان می‎ شدند.

تحقیقات نشان داد که این جوانان خانه و خانواده خود را ترک کرده و بدن خود را به رنگ سیاه آغشته و با پوست سگی بر تن به دسته و گروه جنگجویان می پیوستند.

براون و آنتونی معتقدند که دراین مراسم پسران ناگزیر به کشتن سگ خود بوده‎اند. و سن سگ‎های مرده که اغلب بین 7 تا 12 سال بوده، نشان می‎دهد که سگ‎های قربانی، از بدو تولد با این پسران همراه ودوست بوده‎اند.

نتیجه گیری بروان این است که این مراسم درواقع نوعی کارکرد روانی داشته‎است تا یک کودک بیگناه با کشتن سگ وفادار خود مبدل به یک مرد بی رحم شود که قادر است انسانی را هم بکشد.

گزارش یادآور شده است که این موضوع به ویژه در روان شناسی نظامی نیز نشان داده شده که اصولا گذار روانی فرد از یک غیر نظامی به یک سربازجنگچو، دورانی  سخت ودشوار است که درواقع نوعی آموزش فرد وآماده سازی او برای کشتن انسانی دیگراست.

دیده بان حقوق حیوانات: 200 خار جوجه تیغی در سر یک زن 52 ساله برزیلی به یک‌باره رشد کرد.

به گزارش فارس، هفته گذشته روزنامه گلوبو خبری در ارتباط با خانمی که روی سر وی تیغ هایی رشد کرده‌اند نوشت: یک زن 52 ساله برزیلی اهل جنوب ریودوژانیرو درحالی که سگ را به گردش برده بود متوجه رشد چیزی در سرخود می‌شود بعد احساس درد شدیدی می‌کند.

حدود 200 خار در سر وی رشد کرده بود.

این زن وقتی به بیمارستان مراجعه می‌کند دکترها بدون بیهوشی تیغ ها را از سروی خارج می‌کنند.

دیده بان حقوق حیوانات: معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست از آغاز بررسی جرایم شکار و صید در دفتر حفاظت این معاونت با حضور متخصصان حقوقی و طبیعی خبر داد.

دکتر احمد علی کیخا در گفتگو با خبرنگار مهر  افزود: با توجه به روند افزایشی کشتار و شکار غیر مجاز حیات وحش در کشور در دفتر حفاظت و شکار و صید سازمان محیط زیست بررسی چگونگی افزایش جرایم آغاز شده است.

به گفته وی، در این رابطه دکتر ابتکار نیز دستور داده اند که با جدیت افزایش جرایم پیگیری شود.

کیخا اظهار داشت: اما اگر بخواهیم کاری علمی و کارشناسی انجام دهیم که همه جوانب در نظر گرفته شود این پروسه زمان بر است.

معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست تصریح کرد:  بررسیهای کارشناسانه مشخص خواهد کرد که به عنوان مثال برای کشتار غیر مجاز گونه ای ارزشمند مانند پلنگ 5 میلیون تومان و یا 50 میلیون تومان جریمه با در نظر گرفتن مسائل زیست محیطی و اجتماعی مناسب است.

وی افزود: همچنین در این بررسیها مادی و یا تعزیری بودن جرایم برای شکار و صید گونه های مختلف تعین می شود.

کیخا در پاسخ به اینکه بسیاری از نمایندگان مجلس به ویژه اعضای فراکسیون محیط زیست با افزایش جرایم و صید موافق هستند و حتی از کم بودن میزان آن انتقاد می کنند بنابراین  سازمان محیط زیست سریعتر می تواند افزایش جرایم را پیگیری کند گفت:  اینکه تعدادی از نمایندگان موضوعی را مطرح می کنند دلیل بر موافقت مجلس نیست از سوی دیگر اگر نمایندگان بر این باورند حتما لازم نیست دولت لایحه دهد که تصویب کنند بلکه آنها خود می توانند طرح افزایش جرایم شکار و صید را به هیات رییسه دهند تا در مورد آن تصمیم گیری شود.

به معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست،به طور کلی افزایش جرایم شکار و صید چه از سوی دولت و چه از سوی مجلس پیگیر ی شود مسئله ای نیست که به سرعت بتوان آن را جمع بندی کرد و نیاز مند بررسیهای همه جانبه و زمان بر است.

دیده بان حقوق حیوانات/ اصغر محمدي فاضل*:

1- در جايي از درام مشهور شكسپير، هملت به نامزدش اوفليا مي‌گويد: «بودن يا نبودن، مساله اين است!». حالا در موضوع شكار در ايران هم بايد نوشت: «كشتن يا نكشتن، مساله اين است!». آيا اين همه نشانه از به سراشيبي افتادن تنوع زيستي كفايت نمي‌كند تا شكارچي‌ها تفنگ‌ها را بر زمين بگذارند، دست‌شان را از روي ماشه‌ها بردارند، دشنه‌ها را غلاف كنند و به جايش دوربين عكاسي دست بگيرند؟

2- محمدعلي اينانلو كه بخشي از موهايش را در مستند‌سازي محيط زيست و گردشگري سفيد كرده، به تازگي «گرفتار ماجرايي شده كه علاقه‌مندان محيط‌زيست را دل‌نگران و آزرده‌خاطر كرد. درباره صحت و سقم اين ماجرا اطلاعات دست اولي ندارم و آنچه شنيده‌ام اخبار ضد و نقيضي است كه بعضا» قابل اعتنا نيست. اما قلبا آرزو مي‌كنم نه خبر واقعيت داشته باشد و نه ايشان و نه دوستان و بستگان و سرايدار او در اين شكار دخيل بوده باشند. شايد هركدام از ما هم جاي ايشان بوديم از برخوردها و قضاوت‌هاي عجولانه و غيرمنصفانه دنياي مجازي دل چركين مي‌شديم ولي ادبيات فردي كه مي‌گويد شكار را كنار گذاشته، هيچ نشاني از تقبيح اين اقدام نداشته و حتي ملت ايران و مردم شاهرود را به پس دادن «لوح شاهرودي افتخاري و لوح «محيط باني افتخاري» خود» تهديد مي‌كند. همان ملتي كه ايشان با استناد به جمله‌يي از «هرودوت» باور دارد كه حالا فقط «فرش نفيس» دارند و از «شرافت» خالي‌شده‌اند!

3- البته من نه وكيل ملت ايرانم و نه از اهالي شاهرود اما همزماني اين هجمه با تاختن ايشان به همفكران من در مخالفت با شكار جالب است كه مي‌فرمايند: «شما با اين احساسات لطيف بايد مدير مدرسه دخترانه بشويد. محيط زيستي كه محيط‌بانش ماهي يك‌بار هم پوتين از پا در نمي‌آورد به درد شما نمي‌خورد. طبيعت با وجود همه زيبايي‌ها بسيار خشن و خطرناك است و مديريتش مردانگي مي‌خواهد، آدم‌هاي اخته‌يي مثل من نمي‌توانند طبيعت را حفظ كنند. متاسفانه ما داريم با مختصر مقرري‌ ماهانه اخته مي‌‌شويم و موجود اخته هرگز نمي‌تواند در روند طبيعت موثر باشد چه منفي چه مثبت».

4- بارها شنيده‌ايم كه برخي وقتي هرچه خزنده و پرنده و چرنده بود را در طول اين سال‌ها كشتند حالا وقتي با دشت خالي مواجه مي‌شوند تيرهاي باقيمانده‌شان را نثار هر جنبنده زبان بسته ذي‌حركتي مي‌كنند! ديده‌ايد كه با پلنگ كشته‌شده و بچه خرس مثله شده در حال جان كندن و جنين آهو عكس يادگاري مي‌گيرند. درك خشم شكارچياني كه نمي‌توانند زيبايي‌هاي طبيعت را بدون دشنه و خون و گلوله و دود كباب ببينند سخت نيست. نتيجه سال‌ها خدمت در عرصه محيط زيست و زندگي، مطالعه و كار در مناطق حفاظت‌شده جهان و نه صرفا ديدن فيلم‌هاي راز بقا و اطلاع از وضعيت مناطق تحت حفاظت و گونه‌هاي جانوري در حال انقراض كشور بود كه سال‌هاست پيگير طرح‌هايي چون «آتش بس» و محدود كردن شكار بوده‌ام. كشتن و سوزاندن پلنگ‌ها كه اين روزها مسلسل‌وار اخبارش مي‌رسد، نشان مي‌دهد راه را خطا نرفته بودم.

5- البته با آقاي اينانلو كاملا موافقم كه «طبيعت با وجود همه زيبايي‌ها بسيار خشن و خطرناك است» چون بيش از ايشان خون ديده‌ام. نمي‌دانم چند شكار -پيش از توبه‌اش- حلال كرده؟ ولي بيش از آنها جنازه عزيزترين فرزندان اين ملت را كه دوشادوش هم جنگيده‌ايم، جمع كرده‌ام و بسيار پوتين‌هايي كه پا در آن جامانده. آن هم نه در جنگي يكسويه، در جنگ واقعي و در جبهه‌يي كه طرف مقابل به جاي شاخ، مسلسل داشت و تانك و گاز خردل كه اصلا بوي كباب نمي‌دهد. «مردانگي» را هم مي‌شناسم؛ البته نه با «ليبل» سبيل‌هاي خوش‌فرم و اسلحه‌هاي براق با جلدهاي چرمي. فقط دشنه را نمي‌شناسم. خصوصا كه براي نمايش شجاعت‌ و جسارت‌ در جنگي نابرابر در قصابي جانداران بي‌دفاع و بي‌زبان به كار گرفته ‌شود.

6- در دو سال گذشته كه با كج سليقگي مطلق نمايشگاه بين‌المللي محيط زيست را با نمايشگاه شكار آلوده كردند، نه تنها با اجراي اين رويه به‌شدت مخالفت كردم بلكه در افتتاحيه و اختتاميه نمايشگاهي كه بوي باروت مي‌داد شركت نكردم (كه البته مورد عتاب قرار گرفتم) . اما همين ايستادگي موجب شكل گرفتن جرياني شد كه جوانه‌هايش را مي‌بينيم. نيازي به همه‌پرسي نيست، هزاران نفر به اين باور رسيده‌اند كه حيات وحش ايران به واسطه همين گشاده دستي‌ها و كباب كردن‌ها و شليك كردن‌ها و دشنه بر گلوي جانداران كشيدن‌ها، تهي شده است. شايد به همين دليل آقاي اينانلو اظهار مي‌دارند: «آدم‌هاي اخته‌يي مثل من نمي‌توانند طبيعت را حفظ كنند». اما برخلاف امثال ايشان، مخالفان شكار نه تنها «اخته» نشده‌اند بلكه تكثير مي‌شوند و گسترش علايق طبيعت گرايانه، عكاسي از حيات وحش، افزايش نهادها و انجمن‌هاي مردمي حمايت از حيوانات و تجمع عليه شكار نشان مي‌دهد كه مردم ايران علاوه بر «فرش‌هاي نفيس»، هنوز شريف، محترم و نگران آينده طبيعت كشورشان هستند.

7- جا دارد از محبت ايشان به معلمي مثل من كه «روح لطيفي» دارد و مي‌تواند چنان مورد اعتماد قرار بگيرد كه مديريت دبيرستان دختران‌شان را به او بسپارند قدرداني كنم كه بي‌ترديد اسباب سربلندي است. كجاي تاريخ مردان قسي‌القلب ستايش مي‌شوند؟ من پيامبر شكارچي نمي‌شناسم. تنها امام مدفون در اين سرزمين «ضامن آهو» بوده نه شكارچي آهو! شايد به همين دليل از دل همين دبيرستان‌هاي دخترانه كه به آن اشاره‌كرده‌اند نسلي فارغ‌التحصيل شده كه پرچمدار حفاظت محيط‌زيست (و مخالف شكار) هستند. به كار بردن اين ادبيات زن ستيزانه شايسته كسي نيست كه –يك سويه- تريبون رسانه ملي را در دست داشته و مدعي است براي محيط زيست «فرهنگ»‌سازي كرده است. موفقيت‌ها هيچگاه تنهايي به دست نيامده‌اند و هركه خود را در قامت يك «ابر انسان» ببيند بي‌ترديد دچار توهم و غرور است.

8- اتفاقاتي از اين دست تلخ است و آموزنده. چهره‌هايي كه بردوش مردم مي‌ايستند و مشهور مي‌شوند اگر نتوانند با مخاطبان ارتباطي دو سويه برقرار كنند و از «مونولوگ» به «ديالوگ» مهاجرت كنند ممكن است در كسري از زمان همه آنچه به سال‌ها بافته‌اند را رشته كنند و دوست را دشمن. خطر خشمگينانه فشردن قلم كمتر از چكاندن ماشه نيست. آينه شكستن خطاست. اميدوارم اخبار منتشره اين روزها با صداقت و صراحت تكذيب شوند و اينانلو دوباره مثل قبل با صدايي خش‌دار، محيط زيست ايران و زيبايي‌هايش را براي مردمي كه سال‌هاست از صداي گلوله، بوي باروت و خونريزي خسته شده‌اند نمايش دهد. «اينانلو»يي كه طبيعت را حفظ كند و روزي از خدا بگيرد و قيد مختصر مقرري‌ ماهانه‌يي كه اخته مي‌كند را بزند و در روند طبيعت موثر باشد، آن‌هم از نوع مثبت آن!

*عضو هيات علمي دانشگاه محيط زيست/ اعتماد

______________________________

پاسخ گستاخانه شکارچی پیر به دکتر فاضل/ ما داریم اخته می‌شویم!

خودبزرگ بینی شکارچی پیر با بیان نمایشی اقدامات خیر احتمالی/ استفاده از کارهای خیر به عنوان چماق!

دلبری یک کارشناس از مرد سبیل کلفت و خشن!

شکارچی پیر از «شرف ایرانیان» چه می داند؟/ تیغ و زنگی

از «اینانلو»یی که می‌شناختیم تا «اینانلو»یی که نمی‌شناسیم!

سرزمین‌مان را دوست داریم؛ پاسخی به محمد علی اینانلو

می توانم ۱۰۰ یوز به مسوولان نشان بدهم!/ ادامه ادعاهای طنزگونه در رسانه های رسمی

دفاع از شکار در غیاب مخالفان شکار در مقر سازمان حفاظت محیط زیست!/ برای حفاظت حیوانات باید آنها را به خاک و خون کشید

 آقای اینانلو، شفاف پاسخ دهید: شکارچی هستید یا طرفدار طبیعت؟!

اینانلوی عزیز، این طبیعت گردی نیست!/ وبلاگ میهمان