دسته: در رسانه ها

به گزارش خبرنگار مهر، در روزهای اخیر رئیس سازمان محیط زیست اعلام کرده؛  بر اساس برنامه ریزی های انجام شده، ببرهای روسی تا قبل از تابستان سال ۹۲ وارد کشور می شوند و طرف روسی هم آمادگی این کار را دارد.

به گفته محمدی زاده، زیستگاه این ببرها در میانکاله کاملا آماده پذیرش آنهاست و سازمان محیط زیست اصرار دارد این جابه جایی تا قبل از تابستان ۹۲ انجام شود و طرف روسی هم اعلام کرده است حتما تا قبل از تابستان این کار انجام می شود.

به این ترتیب مجددا پروژه تبادل ببر و پلنگ آغاز خواهد شد، پروژه ای که در سال ۱۳۸۹ با ورود دو قلاده ببر سیبری و خروج دو قلاده پلنگ از کشور رقم خورد.

ببرهایی که قرار بود پس از یک ماه اقامت در باغ وحش تهران به میانکاله منتقل شوند تا نسل منقرض شده ببر مازندران را احیا کنند کمتر کسی است که از سرنوشت ببر های سیبری این پروژه بی اطلاع باشد. ببر هایی که پس ماه ها خوردن گوشت الاغ های پیر و مریض به بیماری مشمشه مبتلا شدند، ببر نر تلف شد و ببر ماده نیز که ابتلا به مشمشه و لزوم معدوم سازی آن توسط سازمان دامپزشکی تایید شده در قرنطینه ای نامعلوم بسر می برد.

البته نباید منکر این واقعیت شد که ورود ببرهای روسی به کشور در قالب پروژه احیای نسل ببر مازندران علی رقم مخالفت کارشناسان، موجب جلب توجه افکار عمومی به حیات وحش شد و بسیاری از مردم کشور را به این موضوع علاقه مند ساخت.

مدیر دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران در خصوص تبادلی که قرار است بزودی صورت پذیرد، می گوید: نکته مهم در این تبادل  خروج ۴ قلاده پلنگ از کشور است، گونه کمیابی که در حال حاضر در وضعیت مناسبی بسر نمی برد.

به اعتقاد کیوان هوشمند، در حال حاضر خروج حتی یک قلاده پلنگ از طبیعت کشور لطمه جبران ناپذیری بر آینده این گربه سان ارزشمند خواهد زد.

او معتقد است: با توجه به در معرض انقراض بودن ببر سیبری در طبیعت، مسلما کشور روسیه برای تبادل ببر و پلنگ با ایران هیچ ببری را از طبیعت زنده گیری نخواهد کرد و لذا از ببرهای دست آموز و باغ وحشی استفاده می کند که در این صورت هزاران ببر سیبری در باغ وحش های کشورهای گوناگون سراسر دنیا وجود دارد که می توان این گونه را از آنها خریداری کرد.

هوشمند تأکید می کند: به این ترتیب سازمان محیط زیست می تواند هر تعداد ببر که می خواهد خریداری و وارد کند اما خروج پلنگ از کشور به صلاح محیط زیست و حیات وحش ایران نیست.

از سوی دیگر سخنگوی فراکسیون محیط زیست مجلس نیز با بیان اینکه تا کنون در مورد بررسی و تصویب طرح تبادل ببر و پلنگ، درخواستی به این فراکسیون ارسال نشده گفته است: خروج گونه های جانوری و گیاهی ارزشمند از کشور بدون مصوبه مجلس شورای اسلامی غیر قانونی است.

به گفته وی،  در صورت ارائه این طرح به مجلس، اعلام نظر قطعی فراکسیون محیط زیست در این خصوص منوط به بررسی کارشناسی طرح در این فراکسیون است.

حالا که  به نظر می رسد این روزها نمایندگان عضو فراکسیون محیط زیست مجلس مسائل مربوط به حیات وحش را با جدیت بیشتری پیگیری می کنند بهتر است مسئولان سازمان محیط زیست هم تصمیم گیری های خود را با تأمل بیشتری انجام دهند تا شاید در آینده شاهد این همه نابسامانی در این حوزه نباشیم .

دیده بان حقوق حیوانات: مدیر کانون سبز فارس از مشاهده 42 گونه جانوری از جمله روباه شنی در بیابان لوت خبر داد.

به گزارش مهر، بهمن ایزدی افزود: موقعیت جغرافیایی و شرایط اکولوژیکی خاص بیابان لوت، از دیرباز موجب شده تا در خصوص بهم پیوستگی بسیار ظریف و در عین حال پیچیده و شگفت انگیز عوامل زیستی این بیابان، مطالعات در برگیرنده ای صورت نپذیرد. لذا در گذشته اعلام مکرر وجود مناطق عاری از حیات در لوت ، توسط برخی از محققین بیشتر ناشی از فاصله های مطالعات محیطی در این بوم سازگان است.

به گفته وی،اما با استمرارمطالعات علمی چندساله کارشناسان کانون سبز فارس در بیوم های مختلف لوت و به ویژه با ورود به طولانی ترین کریدور ناحیه کلوت های غرب لوت، که در گذشته غیرقابل عبور اعلام شده بود در حال حاضر به شناخت کامل تری در خصوص وضعیت زمین ریخت شناسی فعالیت شبکه هیدرولوژیک و استعدادهای اکولوژی بیابان لوت دست یافته ایم.

ایزدی اظهار داشت: با استمرار  فعالیتهای تحقیقاتی در مناطق مختلف و صعب العبور  لوت ، در حال حاضر این بیابان کارنامه ارزنده ای در بیوسفر، در خصوص زندگی و حیات چهل و دو گونه جانوری از جمله حشرات خزندگان و پستانداران را به خود اختصاص داده است.

مدیر کانون سبز فارس تصریح کرد: فقدان آب شرب در داخل بیابان لوت ، محدودیت های خاصی برای گونه های جانوری وگیاهان تنک و پراکنده در لوت شمالی ، جنوبی و شرقی (ریگ یلان) بوجود آورده است و همین موضوع موجب شده تا حیوانات آب مورد نیاز را از طریق رطوبت موجود در گوشت طعمه های خود تامین کنند و برای در امان ماندن از شدت دمای محیط ، بیشتر در شب ها به فعالیت بپردازند.

وی افزود: از جمله پستانداران شکارگری که شبها در لوت آشکار می گردند گربه شنی و روباه شنی است. طی سالهای گذشته در مناطق مختلف لوت به ویژه مناطقی که قبلا فاقد حیات اعلام شده بود بارها حضور روباه شنی، آثار زندگی ، لانه و رد پای این جانور بر شنزارها و توده های ماسه ای نواحی گوناگون لوت ثبت شد که پایداری روباه شنی در شرایط سخت لوت ، همزیستی مقاوم آن گونه با بیوم های بسیار گرم و خشک آن بوم سازگان را هویدا می سازد .

ایزدی یادآور شد: روباه شنی لوت جثه ای بزرگتر از گربه و دست و پایی کوتاه دارد، رنگ موهای اندام آن عموما خاکستری تیره و موهایی به رنگ کرم متمایل به حنایی اطراف چشم و گوش های بزرگ آن را فراگرفته و روی پیشانی تا روی پوزه و زیر گردن آن  را موهای سفیدی در برگرفته است.

به گفته وی، زیر چشمان این جانور دو لکه موی مشکی گرد تقریبا به اندازه چشمان آن وجود دارد که این گونه را از سایر همتایانش در اکوسیستم های دیگر متمایز می سازد.  پوزه کوتاه روباه شنی ، زیبایی خاص به آن بخشیده است، بین انگشتان دست و پای روباه شنی مملو از مو است تا از کف دست و پای وی بر اثر ممارست با شنهای داغ بستر زیستگاهش محافظت کند. روباه شنی با وجود جثه کوچکش دمی قطور و زیبا دارد که چیزی از دم شاه روباه کم ندارد.

ایزدی تأکید کرد: طی پیمایش های مکرر در لوت، چندین مرتبه موفق به تصویر برداری از روباه شنی در مناطق مختلف لوت شدیم. از جمله این مناطق ناحیه جنوب شرقی کلوت های غرب لوت بود که در اوایل آذرماه سال جاری رخ داد.

مدیرکانون سبز افزود: هفته گذشته نیز در بازدید از ریگ یلان، چاله ملک محمد ، چاله فرورفته رود شور ، ناحیه شرقی کلوت ها و” کوچه غربی دشت سر،  مشاهده ومطالعه حشرات متنوع ، آگاماهای سر وزغی دم سیاه و گکوسرخرطومی در آن مناطق به رؤیت روباه شنی در ” کوچه غربی دشت سر “(تنگ زبان مار) ختم شد .

ایزدی در ادامه گفت: طی چند ساعت متوالی رفتار روباه شنی زیر نظر گرفته شد و نهایتا مشخص شد به دلیل محدودیت منابع غذایی در لوت ، این جانور با مقدار کمی مواد غذایی سیر می شود ، به طوریکه پس از صرف یک کف دست نان، گرسنگی آن جانورمرتفع شد بنابراین به نظر می رسد چنانچه شرایط اکومرفولوژی روباه شنی مورد مطالعه قرار گیرد با سازگاری این حیوان با محیط زندگی اش بیشتر آشنا می شویم.

به اعتقاد وی، آنچه زیستگاه روباه شنی در لوت را گرانسنگ تر می کند وجود چرخه بهم پیوسته و بسیار حساس اکولوژیک بیابان لوت با کیفیت بالاست که با محدودیت گونه های گیاهی، عدم ریزش باران کافی، خشک سالیهای پی در پی و شرایط فرا گرم و خشک این بیابان، همچنان گونه های جانوری اندمیک، ضرباهنگ وجود حیات و زندگی را در لوت زنده نگه داشته اند.

دیده بان حقوق حیوانات: زندگی یک انسان، میان گله گرگ‌ها به گونه‌ای که آنها او را به عنوان رهبر و رییس گله گرگ‌ها پذیرفته باشند، باید حکایت جالبی باشد.

یک چتر باز بازنشسته ارتش آلمان به نام  ورنر فروند به مدت 40 سال است که در پارک جنگلی واقع در حومه ایالت زارلند – آلمان با گرگها زندگی می‌کند.  جایی که ورنر محقق، سال‌ها پیش به تنهایی آنجا را به راه انداخته است. این مرد  79 ساله به همراه همسرش، دوران بازنشستگی خود را وقف گرگ‌های این منطقه کرده است.
رفتار او با این حیوانات به گونه‌ای است که آنها نه تنها او را در بین خود پذیرفته‌اند، بلکه او را رهبر گروه نیز می‌دانند. او بیش از 70 گرگ را پرورش داده است.

او عاشق گرگ‌ها است. گرگ‌ها هم به گونه‌ای باور نکردنی او را یکی از خودشان می‌دانند. او غذای گرگ‌ها را خود تهیه می کند و با دهان خود آنها را تغذیه می کند.

ورنر مانند گرگ‌ها زوزه می‌کشد، مانند آنها لاشه حیوان را به دندان گرفته و می خورد، اجازه می دهد گرگ‌ها صورت او را لیس بزنند و همینطور برعکس و… او در پناگاه برفی خود مانند یک گرگ کامل زندگی می کند.

ورنر خود در باره این رابطه عجیب با گرگ‌ها می‌گوید؛ از نظر مردم من نیمی انسان و نیمی گرگ هستم، می‌خندد… ولی باید بگویم من کاملا یک انسان هستم و یک انسان نیز باقی خواهم ماند. من تنها به واسطه نوع کارم است که باید بعضی از عادت‌هایم را به گونه‌ای تغییر دهم.

شما نمی‌توانید با یک گرگ مانند یک انسان رفتار کنید، چرا که فطرت حیوانی او ایجاب می کند به شما حمله کرده و از خود و محدوده زندگیش دفاع کند.

شما برای داشتن احترام و کسب جایگاهی بین آنها باید یکی از آنها شوید البته نه تنها در شکل و شمایل، چرا که شکل و فرم شما بعد از مدتی‌عادی و پذیرفته می‌شود، اما، این تشابه رفتاری و کرداری شما با آنها است که این حیوانات را وادار به پذیرش و احترام در میان گله خود می‌کند.

وقتی از او سوال شد که چگونه توانسته است با تغییر بعضی از عادت‌ها اعتماد و اطمینان گرگ‌ها را تا این حد جلب کند؟ می‌خندد و می گوید؛ این چیزی است که من به آنها با رفتارم فهمانده‌ام…اینکه من یک گرگ قوی هستم چرا که آنها می‌توانند برای ایجاد امنیت و آسایش خانواده‌شان و نیز تهیه غذای خود در هر زمان به من اعتماد کنند.

آنها در این مدت طولانی، غیر از این چیزی از من ندیده‌اند به همین خاطر مرا به عنوان رهبر گروهشان پذیرفته‌اند. من چون گرگ‌ها بازی می کنم، زوزه می‌کشم، غذا می‌خورم، برایشان از لاشه حیوانی که به ظاهر تغذیه می کنم، می‌گذارم، لیسشان می زنم، چهار دست پا راه می روم و…همه اینها بسته به این است که شما تا چه اندازه گرگ‌ها، این حیوانات دوست داشتنی را بشناسید.

شناخت در کارهای تحقیقاتی اساس کار است. مطالعه عینی، عملی و از نزدیک مهمترین کار برای شناخت است. کاری که من حدود 40 سال است که آن را انجام می‌دهم.

زندگی تنگا‌تنگ با این حیوانات به من یاد داده است که چگونه مانند یک گرگ بیندیشم، شکار کنم، تغذیه کنم، حمایت کنم، بازی کنم و در نهایت مانند آنها زندگی کنم…همین شناخت است که مرا در این کار موفق کرده است.

به تصاویر او  و گله گرگ‌ها نگاه کنید! ببینید او چگونه هر روز در سرمای برف از گوشت شکار آهو   با دهان خود به دهان این گرگ‌های وحشی غذا می‌دهد. به نظر بسیار ترسناک می‌اید.  کار او به عنوان یک محیط بان پیر باور کردنی نیست. بسیار ترسناک است و هرلحظه امکان حمله آنها می‌رود.

همسرش اریکا در این کار کمک و همراه اوست. آنها 50 سال است که با هم زندگی مشترک دارند. آنها از  سال 1972 کارشان را با یک جفت توله گرگ شروع کردند. و امروز یک گله  به تعداد 70 گلاده گرگ دارند.

اریکا می‌گوید؛ این پارک وحشی و این گرگ‌ها خانواده  و همه چیز ما هستند. ما سال‌های زیادی را بر سر این کار گذاشته‌ایم بخصوص ورنر که از جانش نیز مایه گذاشته است.

آنها به این کار افتخار می‌کنند. اینجا یک پناهگاه امن برای خانواده گر‌گ‌های قطب شمال است. همچنین پارک گرگ‌های وحشی که برای بازدید عموم هم آزاد است. آیا دوست دارید از نزدیک با این مرد، همسر و گله گرگ‌هایش روبرو شوید؟

منبع: همشهری آنلاین

به گزارش خبرنگار مهر، پناهگاه حیات وحش نایبندان مهم­ترین زیستگاه یوزپلنگ آسیایی به شمار می رود و برآورد می­ شود که ۱۲ تا ۱۵ قلاده یوزپلنگ در این منطقه زندگی کنند.

جنگال نام یوزپلنگی است که با حدود ۱۲ سال سن، به عنوان پیرترین یوزپلنگ جهان شناخته شده است و در این منطقه زندگی می کرده است. لاشه جنگال سال گذشته (۱۳۹۰) در نزدیکی پاسگاه علی آباد در پناهگاه حیات وحش نایبندان کشف شد که به دلیل سن زیاد و احتمالا ناتوانی در شکار تلف شده بود.

مدیر دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران به مهر می گوید: در آخرین بررسی های صورت گرفته و در جریان برنامه برآورد جمعیت یوزپلنگ آسیایی که از آبان ماه تا ابتدای اسفند ماه سال جاری به طول انجامید تصاویر متعددی از یوزپلنگ در محدوده امن پناهگاه حیات وحش نایبندان به ثبت رسیده است. همچنین در  این طرح علاوه بر یوزپلنگ، تصاویری از کفتار، کاراکال، شاه روباه، روباه شنی، روباه معمولی، شغال، گربه وحشی، تشی و انواع سمداران نیز در این منطقه به ثبت رسیده است.

به گفته او، برنامه برآورد جمعیت یوزپلنگ در فاز نخست با پوشش کامل کل محدوده امن نای بندان اجرا و در فاز دوم که تا پایان بهار ۱۳۹۲ ادامه خواهد داشت، ۱۰ نقطه اصلی که گذرهای اصلی یوزپلنگ است، تحت پوشش قرار خواهند گرفت.

آنطور که کیوان هوشمند می گوید: با وجود اهمیت بالای پناهگاه حیات وحش نایبندان، کمبود نیرو و امکانات حفاطتی از مهمترین عوامل تهدید کننده این زیستگاه ارزشمند قلمداد می شود به نحوی که در این پناهگاه برای هر ۲۵۰ هزار هکتار یک محیط بان وجود دارد در حالی که به طور استاندارد برای هر ۵ تا ۱۰ هزار هکتار یک نفر نیروی حفاظتی لازم است.

این فعال محیط زیست اضافه می کند: البته پناهگاه حیات وحش نایبندان یکی از بکرترین و کم تعارض ترین زیستگاه های کشور به لحاظ ورود صنایع و دام های اهلی است.

هوشمند یاد آور می شود: تا حدود ۳۰ سال قبل در منطقه “رباط گور” پناهگاه حیات وحش نایبندان همانطور که از نام این منطقه نیز مشخص است، گورخر ایرانی زیست می کرده که هم اکنون نسل این گونه در این منطقه منقرض شده اما با توجه به مستعد بودن منطقه، طرح رهاسازی گورخر در طبیعت این زیستگاه در دست بررسی است.

او همچنین به  راه اندازی سایت تکثیر جبیر با وسعت ۴۰ هکتار در منطقه آب انبار پناهگاه حیات وحش نایبندان با انتقال ۵ جبیر ماده و ۲ جبیر نر از شیراحمد سبزوار به این سایت اشاره می کند:  در حال حاضر تعداد جبیر ها در این سایت به ۱۰ راس رسیده  و  راس بره قوچ وحشی که مادرهای آنها در اوایل زندگی توسط شکارچیان شکار شده اند نیز در این سایت نگهداری می شوند.

به گزارش مهر، پناهگاه حیات وحش نایبندان در استان یزد، با مساحت حدود 1.5 میلیون هکتار بزرگترین پناهگاه وحش در ایران به شمار می رود. نایبندان از سال ۱۳۷۳ تحت حفاظت بوده است و در مهر ماه سال 1380 به عنوان پناهگاه وحش تعیین شده است.

این منطقه، دشتی، تپه ماهوری و کوهستانی، دارای شوره ­زارهای وسیع است. منبع اصلی آب این ناحیه، چشمه­ ها و چاه­ های فراوان موجود در آن است. وجود تپه­ های شنی متحرک و توده ­های جنگلی متراکم تاغ از ویژگی­های منحصر به فرد نایبندان به حساب می ­آید به دلیل واقع شدن پناهگاه حیات وحش نایبندان در مسیر جاده ابریشم، کاروانسراهای تاریخی متعددی از زمان­های قدیم در این ناحیه باقی مانده­ اند.

بیش از ۲۰۰ گونه گیاهی در این منطقه کشف شده ­اند که بادام کوهی، بادام تلخ، انجیر وحشی، گز، تاغ، کاروان کش، درمنه، قیچ، کما، هندوانه ابوجهل و دم عقربی برخی از آنها هستند

گونه های مهم جانوری پناهگاه حیات وحش نایبندان هم شامل یوزپلنگ، پلنگ، کاراکال، گربه وحشی، جبیر، قوچ و میش، کل و بز، کفتار، شاه روباه، کاراکال، هوبره، زاغ بور کویری، کوکر گندمی و شکم‌سیاه، کبک، تیهو، کرکس، عقاب، سنقر خاکستری، افعی شاخدار، مار جعفری، تیر مار و بزمجه است.

هفت سال قبل در نایبندان از یک گروه ۳ عددی و یک گروه ۴ عددی یوزپلنگ توسط محیط بانان فیلم برداری شد و در سال ۱۳۸۸ از یک قلاده یوزپلنگ در این منطقه به مدت یک دقیقه فیلم برداری شده است.

تصویر یوزپلنگ آسیایی نر در پناهگاه حیات وحش نای بندان آذر ۱۳۹۱ .

تصویر یوزپلنگ آسیایی نر در پناهگاه حیات وحش نای بندان زمستان ۱۳۹۱

دیده بان حقوق حیوانات: شورای شهر زاغمرز به داد قوهای مهاجر رسید. با توجه به این که در دو ماه گذشته قوهای مهاجر در تالاب لپوی زاغمرز فرود آمده اند و شکار این گونه یکی از مشکلات به وجود آمده در این منطقه بود، شورای شهر زاغمرز هزینه حضور یک محیط بان در تالاب را تامین می کند. به این ترتیب خطر شکار قوها کمتر می شود.

به گزارش گروه محیط زیست خبرگزاری میراث فرهنگی از دو ماه قبل در حدود 35 بال قو وارد تالاب لپوی زاغمرز در شرق مازندران شدند. در روزهای اخیر این تعداد به بیش از 100 بال رسید. این اتفاق جدا از جذابیت برای طبیعت گردان، توجه شکارچیان غیرمجاز را نیز به تالاب جلب کرد. این موجب شد که پیرو دغدغه فعالان محیط زیست بابت شکار قوها، شورای اسلامی زاغمرز هزینه های استخدام یک محیط بان برای این تالاب را تامین کند.

«حر منصوری»، دیده بان طبیعت میانکاله در گفت و گو با CHN با اعلام این خبر گفت: «تالاب لپوی زاغمرز یکی از 22 تالاب بین المللی ایران است که در سال های اخیر به دلیل فشار بی رویه انسانی خالی از پرنده بوده است.»

به گفته او، امسال با ورود بیش از 100 بال قو به این تالاب، با وجودی که فضا برای دوستداران طبیعت فضای مناسبی شده است، اما شکارچیان غیرمجاز نیز به شکار قوها روی آورده اند و این موجب شد که نیاز به محیط بان در این تالاب بیش از پیش احساس شود.

منصوری گفت: «بر این اساس با حضور انجمن های زیست محیطی منطقه و نیز دعوت از انجمن شکار و طبیعت، جلسه ای در شورای اسلامی زاغمرز تشکیل شد که در نهایت با مساعدت رییس شورا قرار شد یک محیط بان برای تالاب استخدام و هزینه های آن از سوی شورا تامین شود.»

این محیط بان، ساداتی یکی از همیاران محیط زیست منطقه است که چندی است توسط محیط زیست از کار بیکار شده است.

اما یکی از مسایلی که لازم است به آن توجه شود، مساله غذا دادن به قوهای مهاجر است که چندی است در منطقه سرخرود معمول شده است.

منصوری در این باره گفت: «من به عنوان یک فعال محیط زیست معتقدم که به قوهای تالاب لپو به صورت دستی غذادهی صورت نگیرد.»

او درباره دلایل این پیشنهاد گفت :«تالاب لپو منطقه ای 600 هکتاری است و قابلیت تامین غذای قوها را دارد، در حالی که اگر غذادهی به قوها به صورت دستی انجام شود، ترس آن ها از انسان از بین می رود و این آن ها را در برابر شکارچیان غیرمجاز آسیب پذیرتر می کند.»

دیده بان حقوق حیوانات: پس از گذشت حدود یکسال از شروع پروژه ظرفیت‌سازی جامعه محلی برای حفاظت از پلنگ ایرانی در ناحیه قفقاز، این پروژه وارد مرحله ارزیابی وضعیت تعارض با کمک جامعه محلی شده است.

به گزارش وبسایت انجمن یوزپلنگ ایرانی این پروژه بهمن ماه سال گذشته توسط انجمن یوزپلنگ ایرانی با همکاری اداره کل حفاظت محيط زيست گيلان و حمایت موسسه PTES آغاز شده و هم اکنون در مرحله پایان فاز شناخت زندگی و معیشت جامعه محلی است.

در این پروژه تلاش می‌شود که با مشارکت جامعه محلی راه‌حلی پایدار برای مدیریت تعارض بین روستانشینان و پلنگ‌های موجود در این محدوده تدوین شود. این رویکرد برای اولین بار است که در انجمن یوزپلنگ ایرانی تجربه می شود و در نوع خود جزو اولین تجربه‌ها برای کاهش تعارض حیات وحش با جامعه محلی در ایران به حساب می‌آید.

تیم این پروژه تاکنون سفرهای متعددی برای پیگیری امور پروژه به این منطقه داشته است. در دور اول سفرها از بین روستاهای منطقه شکار ممنوع درفک دیلمان، سه روستای گاوکول، گیله‌بام و چهل گاچه به عنوان روستاهای هدف انتخاب شدند.

این پروژه از خردادماه سال جاری وارد فاز شناخت زندگی و معیشت جامعه محلی شده است که هم اکنون این فاز در پایان مسیر خود قرار دارد. در این فاز با کمک جامعه محلی نقشه اجتماعی و طبیعی و همچنین  تاریخچه روستاهای هدف تهیه و تولید شده است. علاوه بر این برای شناخت بهتر الگوی زندگی و معیشت اهالی روستا تقویم فصلی آنها نیز تولید گردیده است. در این مرحله تیم پروژه تا کنون 5 سفر به محدوده فعالیت داشته و با گروه‌ها و طبقات  مختلف جامعه محلی نشست برگزار کرده است.

لازم به ذکر است که پلنگ ایرانی به عنوان بزرگترين گربه سان در ايران، در معرض خطر انقراض قرار دارد و طبق ارزيابي IUCN مهمترين عامل تهديد در مورد اين زيرگونه، تکه­اي شدن زيستگاه­ها به­ويژه در ناحيه قفقاز است. از این رو، منطقه شکار ممنوع درفک- ديلمان نقش مهمی به‌عنوان کريدور در پراکنش پلنگ ايراني ایفا می‌کند. هم‌چنین در اين منطقه، کاهش طعمه يک نگراني عمده محسوب مي­شود چراکه سبب افزايش تعارض بين مردم محلي و پلنگ به دليل از بين رفتن دام اهلي مي شود.