دیده بان حقوق حیوانات: لاشه 2 عدد آهو و 4 عدد خرگوش در بشرويه كشف و ضبط شد
به گزارش روابط عمومي اداره كل حفاظت محيط زيست خراسان جنوبي،مأموران يگان حفاظت محيط زيست خراسان جنوبي در حوزه شهرستان بشرويه موفق به دستگيري 5 شكارچي متخلف شدند.
از اين شكارچيان لاشه 2 عدد آهو و 4 عد خرگوش كشف و ضبط شد.
اين افراد به استناد مواد 679 و 680 قانون مجازات اسلامي و بند الف ماده 10 و 12 قانون شكار و صيد مجرم شناخته شدند. پرونده اين متخلفين جهت سير مراحل قانوني به مراجع قضايي ذيصلاح تقديم شد.
دیده بان حقوق حیوانات: مديركل حفاظت محيط زيست استان اردبيل گفت: پاكسازي درياچه نئور از ماهيهاي كپور مستلزم كار تحقيقي و پژوهشي بود كه اين امر در حال واگذاري به بخش خصوصي است.
به گزارش روابط عمومي حفاظت محيط زيست اردبيل، علي حميدي اين مطلب را در جريان بازديد از مراحل احياي دوباره درياچه نئور در اردبيل اظهار داشت.
وي گفت: براساس تصميمات متخذه مقرر شده است كه اين امر به بخش خصوصي واگذار شود تا درياچه نئورحداقل در مدت دو سال آينده از وجود آبزيان مهاجم پاكسازي شده و بار ديگر پرورش ماهي قزلآلا در آن رونق بگيرد.
وي تصريح كرد: حذف فيزيكي ماهيان كپور از دو سال پيش شروع شده و همين امر به جد درحال پيگيري است و ما با كاهش جمعيت ماهي قزل آلا روبهرو هستيم.
حميدي خاطرنشان كرد: در كنار حذف فيزيكي، اولويت اصلي ما تمركز روي مسايل پژوهشي تحقيقي است تا به صورت همهجانبه مشكلات اين درياچه بررسي شده و زمينه احياي دوباره آن فراهم شود.
اين مسئول با تأكيد بر احياي مجدد اين درياچه زيبا و حياتي براي توسعه همهجانبه استان اردبيل اضافه كرد: اولويت اصلي ما اجراي كارهاي تحقيقاتي به معناي واقعي در اين درياچه بكر و زيست بوم طبيعي است تا با واگذاري آن به بخش خصوصي دچار تنگناها و مشكلات جدي نشويم.
وي بيان كرد: با توجه به محدوديت منابع اعتباري و نيروي انساني در احياي مجدد اين درياچه ماتصميم گرفتيم تا مديريت آن را با احياي مجدد و به كارگيري شيوههاي جديد به بخش خصوصي واگذار كنيم تا آنها بتوانند كارهاي مورد نظر را انجام دهند.
مديركل حفاظت محيط زيست استان اردبيل، عمده علت رشد و تكثير كپور در را راه يافتن ماهيان مزبور به درياچه نئور و ساير مشكلات در طي ساليان گذشته اشاره كرد.
حميدي يادآور شد: ما علاوه بر حذف فيزيكي ماهيهاي كپور از بخش خصوصي نيزخواستهايم بابهرهگيري از توان تحقيقاتي مراكز علمي، تحقيقي به گونهاي برنامهريزي كنند تا در اين درياچه گونه قزلآلا احيا شده و پرورش آن رونق بگيرد.
دیده بان حقوق حیوانات: بررسی های اخیر نشان می دهد که از سال 1380 تاکنون، حداقل 75 یوزپلنگ در مناطق مختلف ایران به دنیا آمده اند که در 32 خانواده مختلف بوده اند. به بیان دیگر، حداقل هر سال بطورمتوسط 6 تا 7 توله یوزپلنگ در ایران به دنیا آمده اند. البته لازم به ذکر است که این تعداد قطعا از میزان زادآوری واقعی یوزها کمتر می باشد، چون فقط برمبنای مشاهده مستقیم و تصاویر بدست آمده می باشد، حال آنکه انتظار می رود که همه خانواده ها رؤیت نشده یا همه داخل مناطق حفاظت شده نباشند و دوربین های تله ای کار گذاشته می شوند. نکته قابل توجه آنست که تنها منطقه توران به تنهایی حدود 30% توله ها را به خود اختصاص داده است.
به گزارش سایت انجمن یوزپلنگ ایرانی مطالعات در شرق آفریقا نشان داده که از هر 20 توله یوزپلنگی که در طبیعت به دنیا می آید، تنها یکی به سن 18 ماهگی که زمان جدایی از مادر است، می رسد. با این حال، بررسی ها در ایران مبین آنست که میزان بقای توله ها از آفریقا بیشتر است و درصد بالاتری از توله ها به سن بلوغ می رسند. تولد این تعداد یوز در مناطق مختلف در سرتاسر کشور نشان دهنده پویایی جمعیت یوزهای ایران بوده و نوید دهنده آنست که در صورتیکه شرایط زیستگاهی مناسبی برای این گونه برقرار شود، افزایش جمعیت قابل انتظار خواهد بود.
زادآوری یکی از مهمترین جنبه های پویایی جمعیت جانوران به شمار رفته و پایش آن به صورت دقیق می تواند اطلاعات ارزشمندی درخصوص روند جمعیتی گونه ها در اختیار کارشناسان و مدیران قرار دهد. از همین رو، از ابتدای اردیبهشت ماه سال جاری، همزمان با پایان اوج زایمان یوزها در ایران، بخشهای مهم زیستگاهی بیشتر مناطق حفاظت شده محل انتشار یوزها در ایران توسط انجمن یوزپلنگ ایرانی، پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی و ادارات کل حفاظت محیط زیست استانهای یزد، خراسان شمالی، سمنان، خراسان جنوبی و کرمان، مجهز به دوربین های تله ای شده اند تا پس از اجرای فاز نخست برنامه پایش جمعیت یوز در ایران که طی دو سال گذشته صورت گرفت، بتوان برآورد مناسبی از میزان زادآوری یوزها در مناطق مختلف کشور بدست آورد.
دیده بان حقوق حیوانات: محيط زيست استان قزوين براي تامين آب حيات وحش مناطق شكار و تيراندازي آوج و الموت اقدام ميكند.
به گزارش روابط عمومي اداره كل حفاظت محيط زيست استان قزوين، علي فرهادي مديركل حفاظت محيط زيست استان قزوين ضمن اعلام اين خبر اظهار كرد: به دليل كاهش ميزان بارندگي در سال اخير و بروز خشكسالي در بسياري از مناطق، احياء چشمه ها و تامين آبشخورها در مناطق تحت مديريت امري ضروري به نظر ميرسد.
فرهادي با اشاره به وجود 15 آبشخور درمنطقه حفاظت شده باشگل و تامين آب جانوران اين منطقه افزود: بروز مشكل خشكسالي در مناطقي همچون آوج و الموت كه داراي گونه هاي همچون قوچ، ميش، كل و بز است يك مشكل جدي است كه اداره كل حفاظت محيط زيست قزوين در راستاي حفاظت و حمايت از اين گونه هاي جانوري در آينده اي نزديك اقدام به احياء چشمه ها و تهيه آبشخورهاي مصنوعي خواهد كرد.
فرهادي در پايان تصريح كرد: در مناطقي كه گونه هاي جانوري با كمبود آب مواجه هستند احتمال نزديك شدن جانوران به مناطق مسكوني وجود دارد كه از شهروندان عزيز درخواست مي شود در صورت مشاهده اين جانوران اداره كل حفاظت محيط زيست استان را در جهت حفظ اين گونهها ياري كنند.
دیده بان حقوق حیوانات/ سام خسروی فرد*: برای نخستین بار در سال ۲۰۰۶ روز جهانی پرندگان مهاجر بر پایه یک توافقنامه بینالمللی شکل گرفت. دبیرخانه موافقتنامه پرندگان آبزی مهاجر آفریقا-اروآسیا (AEWA) با همکاری دبیرخانه کنوانسیون بینالمللی حفاظت از گونههای مهاجر وحشی (CMS) دومین آخر هفته ماه می را به عنوان روز جهانی پرندگان مهاجر انتخاب کردند. ایده اصلی این روز به سال ۱۹۹۳ بر میگردد وقتی که سازمان شکار و صید آمریکا، مرکز پرندگان مهاجر اسمیتسونین و آزمایشگاه پرندهشناسی کورنل تصمیم گرفتند روزی را به نام پرندگان مهاجر اختصاص دهند و با برپایی جشن و گردهمایی در این زمینه اطلاعرسانی کنند.
اما قرار است در این روز چه اتفاقی بیافتد؟ تمرکز این روز همان گونه که در سایت آن هم آمده چیزی نیست جز اطلاعرسانی و توجه بیشتر به پرندگان مهاجر که در آداب و رسوم، سنتها و عقاید مردمان جهان نقش داشتهاند. کافی است به یاد بیاوریم که در ایران، همچنان در برخی مناطق، این اعتقاد وجود دارد وقتی لکلکها مهاجرت میکنند به مکه میروند و برای همین به آنها حاجی لکلک میگویند.
اهمیت پرندگان مهاجر حتی از منظر سلامتی آدمیان نیز مورد توجه بوده است. به عنوان مثال رابطه معنیداری بین شیوع آنفلوانزای مرغی در جوامع انسانی و مسیر مهاجرت پرندگان به دست آمده است. همچنین پرندگان مهاجر میتوانند نشانههایی از تخریب محیطزیست باشند. باز کافی است به یاد بیاوریم که چه تعداد پرنده مهاجر (نظیر پلیکان و فلامیگو) به دریاچه ارومیه مهاجرت میکرد و از اوایل دهه ۱۳۸۰ این روند به طرز چشمگیری کاهش پیدا کرد. هشدار کارشناسها را هیچ کس جدی نگرفت تا این که بالاخره خشک شدن دریاچه ارومیه به سر خط مهمترین خبرهای ایران بدل شد.
بانکی مون، دبیر کل سازمان ملل، امسال در ارتباط با روز جهانی پرندگان مهاجر پیامی فرستاده است. در این پیام آمده است: «من قویا از کمپین جهانی حمایت میکنم که در راستای افزایش آگاهی عمومی در ارتباط با پرندگان مهاجر فعالیت میکند. پرندگانی که به دلیل آلودگی، تخریب زیستگاه، استفاده مفرط و تغییرات اقلیمی در معرض تهدید قرار دارند. من خواهان توجه و تلاش بیشتر جامعه جهانی هستم تا با حفاظت پرندگان مهاجر و شبکه زیستگاههای آنها بقای این بخش مهم از محیطزیست که حیاتمان به آن وابسته است تامین شود.»
موضوعی که امسال روز جهانی پرندگان مهاجر روی آن تمرکز کرده ، شبکه ارتباطی (networking) است. منظور از شبکه، تالابهایی است که پرندگان مهاجر از آنها در مسیر مهاجرتشان برای استراحت، تغذیه، زادآوری و زمستانگذرانی استفاده میکنند. البته موضوع شبکه ارتباطی، مفهوم دیگری را نیز در برمیگیرد؛ اهمیت ایجاد ارتباط میان دولتها، سازمانهای حفاظت از طبیعت و مردم با بنیان نهادن روابط جهانی.
نکته جالب این که هر اقدامی به مناسبت این روز در زمینه افزایش آگاهی عمومی و آموزش (نظیر جشن گرفتن، گردهمایی، نوشتن مقاله، تولید برنامههای رادیویی و تلویزیونی و …) انجام شده باشد را میتوان روی وبسایت روز جهانی پرندگان مهاجر به اشتراک گذاشت.
*منبع: آتش نوشت
دیده بان حقوق حیوانات: اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت از تعیین یک استاندارد جدید جهانی تحت عنوان فهرست قرمز اکوسیستمهای IUCN با هدف ارزیابی خطرات زیستمحیطی به شیوهای دقیقتر و کاربردیتر خبر داد.
به گزارش ایسنا دولتها، صنایع و جوامع محلی با در اختیار داشتن اطلاعات موجود در فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) میتوانند برای مدیریت پایدار محیط زیست و زیستگاههای گوناگون تصمیمهای هوشمندانه، مناسبتری بگیرند و سرمایهگذاریهای دقیقتر و موثرتری در این زمینه انجام دهند.
با توجه به اطلاعات بسیار مفید و کاربردی در فهرست قرمز گونهها، این بار این اتحادیه قصد دارد که فهرست مشابهی را نیز برای اکوسیستمهای در معرض خطر منتشر نماید.
«دیوید کیث»، سرپرست تیم تحقیقاتی این اتحادیه که نتایج مطالعهاش در نشریه تخصصی «پلوسوان» منتشر شده دراینباره میگوید: برای نخستین بار از استاندارد جدید «ارزیابی خطرات زیستمحیطی برای اکوسیستمها» که در تمام نقاط جهان از جمله خشکیها، آبهای شیرین و اقیانوسها کاربرد خواهد داشت، استفاده میکنیم.
وی افزود: هدف ما از این اقدام، ارزیابی دقیق وضعیت تمامی اکوسیستمهای جهان تا سال 2025 میلادی است. همچنین در این راستا IUCN نیز همزمان به ارزیابیهای خود از مناطق وسیع جغرافیایی مانند قارهها و اقیانوسها ادامه خواهد داد.
به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN)، معرفی استاندارد جدید «ارزیابی خطرات زیستمحیطی برای اکوسیستمها» به عنوان یکی از اصلیترین کشفهای مهم علمی برای ارائه گزارشهای منسجم درباره محیط زیست است که از فهرست قرمز گونههای در معرض تهدید IUCN الگوبرداری شده است.
فهرست قرمز اکوسیستمهای IUCN شامل مجموعهای از اکوسیستمهای آسیبپذیر، در معرض خطر و یا به شدت در معرض نابودی خواهد بود.
بعلاوه پیشبینی میشود که فهرست قرمز اکوسیستمهای IUCN به یک منبع قابل اتکا برای اقتصاددانان، جامعه کشاورزان و مقامات ملی و محلی تبدیل شود و به این گروهها امکان دهد که با استفاده از آن و ارزیابی دقیقتر، منابع محدود را بهتر مدیریت کنند.
اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت قصد دارد تا پیش از سال 2025 میلادی و با حمایت کشورهای دیگر، نسبت به تهیه یک ارزیابی جامع از وضعیت حفاظت از محیط زیست در جهان در خشکیها، آبهای شیرین، اقیانوسها و اکوسیستمهای دریایی و زیرزمینی اقدام نماید.
دیده بان حقوق حیوانات/ کوشان مهران*: ببری خان را علاقمندان به تاریخ میشناسند.
ببری خان، همواره با کالسکه ویژه سفر میکرد. ناصرالدین شاه در ۱۸۷۰ در سفر به کربلا ۵۰ تومان پول رایج مملکت را به خادمان حرم داد تا گوشت برای ببری خان مهیا کنند. ببری خان، اصلا ببر نبود. گربهای خالدار بود مورد توجه سلطان صاحبقران. ببری خان، خان هم نبود. گربهای ماده بود که هر سال بچههایی به دنیا میآورد. اهالی چاق و چله حرم چون دیدند توجه ملوکانه از زنان غرغرو و پرخور و بیسواد به سمت ببریخانِ بیغل و غش منحرف شده، او را کشتند و لاشهاش را به همراه ظروف غذا به بیرون اندورنی فرستادند.
این تمثال بیمثال ببری خان است:
در این عکسِ به اصطلاح گروهی، ببری خان را میبینید که افتخار داده در کنار چند تن از بانوان ایستاده است.
* این مطلب به قلم کوشان مهران در وبلاگ آتش نوشت منتشر شده است.
کارشناسان حفاظت از محیط زیست هشدار دادند: دلفینهای صورتی که در آبهای اطراف چین و هنگکنگ زندگی میکنند به دلیل شدت آلودگیها در این منطقه با خطر جدی انقراض مواجه هستند.
به گزارش سرویس «محیط زیست» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این کارشناسان تاکید کردند: افزایش فعالیتهای عمرانی و آلودگیهای زیستمحیطی در آبهای چین به نابودی این آبزیان کمیاب و بسیار ارزشمند منجر خواهد شد.
این دلفینها به خاطر داشتن خالهای سفید و صورتی بر روی پوستشان معروف هستند و زیستگاه آنها از قرن 17 میلادی تاکنون در آبهای هنگکنگ بوده است.
«ساموئل هانگ کایو»، مدیر انجمن حفاظت از دلفینها طی گفتوگویی اعلام کرد: جمعیت این دولفینها در آبهای هنگکنگ در حال کاهش است و دیگر اثری از تولید نسل و افزایش جمعیت آنها در این منطقه دریایی مشاهده نمیشود.
به گزارش ایسنا به نقل از یونایتدپرس، «فدراسیون جهانی حیات وحش» اعلام کرد دلفینهای سفید چینی که با عنوان دلفینهای «گوژپشت اندو- پاسیفیک» نیز شناخته میشوند از سوی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت جزو گونههای در معرض خطر معرفی شدهاند.
بنابراین گزارش، بزرگترین جمعیت این گونههای جانوری در آبهای اطراف هنگکنگ و ماکائو زندگی میکنند.
هانگ در پایان افزود: جمعیت دلفینهایی که در آبهای اطراف هنگکنگ زندگی میکنند به میزان قابل توجهی کاهش یافته چون تعداد آنها از 158 قطعه در سال 2003 میلادی به تنها 78 قطعه در سال 2011 میلادی رسیده است.
دیده بان حقوق حیوانات: معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی محیط زیست استان سمنان، گفت: از سال 72 تاکنون 5 محیطبان این استان به شهادت رسیدهاند.
«بهرامعلی ظاهری» در گفتوگو با ایسنا افزود: شهیدان ربیعزاده، سعیدیان، جعفری، سعیدی و ابراهیمی محیطبانانی بودند که در این استان به شهادت رسیدند.
وی با اشاره به سختیهای کار محیطبانان اظهار کرد: حضور در مناطق صعبالعبور و طاقتفرسا که همواره تهدیدات جانی را نیز به دنبال دارد و دوری شبانهروزی از خانواده از جمله شرایط سخت کاری محیطبانی است.
معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی محیط زیست استان سمنان گفت: پارک ملی کویر، مناطق حفاظت شده، پناهگاه حیات وحش و مناطق زیستگاه آزاد مناطق چهارگانهای هستند که در استان از آنها حفاظت میشود.
ظاهری ادامه داد: منطقهی «توران» یا «خارتوران» از مهمترین مناطق حفاظت شده استان است. مجموعهی حفاظتی توران با سه عنوان پارک ملی، پناهگاه حیاتوحش و منطقهی حفاظت شده مدیریت میشود. این منطقه استپی و زیستگاه زاغ بور، هوبره، گورخر آسیایی و یوزپلنگ است و کاروانکش، درمنه، قیچ و ریشبز از گیاهان اصلی این منطقه است.
وی یادآور شد: 100 نفر از نیروهای اجرایی از این مناطق چهارگانه حفاظت میکنند.
دیده بان حقوق حیوانات: چندی پیش گروهی از شکارچیان غیرمجاز به پارک ملی دنا ورود کردند تا سه گروه از ماموران یگان محافظت محیط زیست به تعقیب ایشان بپردازند. بدین ترتیب تعقیب و گریزی شکل میگیرد که بعد از دو شبانه روز با آتش گشودن شکارچیان بر ماموران، صحنههای دلخراشی رقم میزند.
به گزارش «تابناک»، به فاصله دو هفته از به گلوله بسته شدن محیط بانان دنا، سرهنگ حمیدرضا خیلدار، فرمانده یگان حفاظت محیط زیست در اظهار نظر عجیبی به ایسنا گفت: «تشدید قوانین و افزایش جریمهها تلفات را در نیروهای یگان بیشتر میکند!»
وی که ظاهرا این ایده عجیب را به مرور در ذهن خود پرورانده و بر آن باور دارد، در توجیه سخنان خود مثال آورده و میگوید: «اگر یک جریمه ۱۰۰ هزار تومانی و سه ماه زندان برای یک متخلف به پنج سال زندان و ۱۰۰ میلیون تومان افزایش پیدا کند آن فرد حتما محیط بان را میکشد تا تمام آثار جرم را مخفی کند بنابراین افزایش جریمهها آثار و تبعات منفی در پی دارد.»
بدین ترتیب برخلاف آنچه اکثریت قریب به اتفاق دوست داران محیط زیست و حتی بسیاری از مسئولان مرتبط مطرح میکنند، سرهنگ خیلدار تلویحا خواستار کاهش جریمه ها میشود تا به زعم ایشان، محافظت از محیط بانان بیشتر شود اما انگار این مقام انتظامی اصلا هیچ توجهی به این امر نداشته که هدف از تشکیل نهادی که ایشان در راس آن قرار گرفته چیست؟!
به عبارتی بهتر، اشتباه استراتژیک سرهنگ آنجا آشکار میشود که بدانیم ظاهرا نه تنها ایشان هیچ استنباط درستی از افزایش نرخ جرایم قانونی در بازدارندگی شکارچیان از تخلف نداشته، بلکه حتی لازمه وجودی نهاد یگان حفاظت محیط زیست را درک نکرده است وگرنه راهکارهای دم دستی تری مانند خانه نشین کردن ماموران سخت کوش این یگان برای حفاظت از خوی درنده برخی شکارچیان، راه بهتری برای حفاظت از ایشان می نماید!
اکنون کافی است مواردی مانند گران شدن جرایم راهنمایی و رانندگی را به یاد بیاوریم که به اذعان مردم موثرترین عامل برای کاهش تصادفات و کشته های آن شده است، یا فرض کنیم که برای حفظ جان ماموران مقابله با مواد مخدر هم می توان به توصیه سرهنگ خیلدار عمل کرده و جرایم در نظر گرفته شده برای تجارت افیون را کاهش داد، و یا حتی کلی تر به ماجرا نگریسته و حکم بدهیم که هیچ جنایتکاری تحت تعقیب قرار نگیرد، هیچ دزدی رهگیری نشود، هیچ سرنخی پیگیری نشود و در نهایت حتی هیچ دشمنی مقابله به مثل نشود تا به این وسیله جان ماموران حفظ شود؛ دیگر چه فرقی می کند این دشمن برای گرفتن ثروت های جایگزین شدنی مانند طلا آمده باشد یا ثروت هایی را هدف گرفته باشد که از طلا با ارزش ترند چون تجدید ناشدنی هستند و ممکن است منقرض شوند؟!
از حق که نگذریم، این اظهار نظر که برخلاف منطق و در نقطه مقابل اظهار نظر امثال رئیس سازمان محیط زیست بیان شده، می تواند ناشی از افزایش چشمگیر تعرض شکارچیان از خدا بی خبر به محیط بانان سخت کوشی باشد که جان شیرینشان را کف دست گرفته اند تا از میراث بزرگی محافظت کنند که بسیار بسیار پیشتر از بشر دوپا بر این کره خاکی می زیسته اند اما اکنون حیات تمامی شان متاثر از انسان شده و پیرو آن بسیاریشان در خطر انقراض هستند.
با توجه به این گزاره، باز هم می شود سخنان دلسوزانه این مقام انتظامی را اینگونه تصحیح کرد که میبایست جرایم به بالاترین سطح ممکنه افزایش پیدا کند تا تعداد شکارچیانی که خطر میکنند، اندک شده و کمبود محیط بانان به چشم نیاید و در نهایت می بایست با اتخاذ راهکارهایی (مانند اختصاص ردیف بودجه خاص یا حتی تزریق همین جرایم دریافت شده) محیط بانان را به گونه ای تجهیز کرد که از امکانات به روز حفاظتی بهره گرفته و یا دست کم جلیقه های ضد گلوله برای مواقعی که ریسک کارشان بالاست در اختیارشان گذاشته شود نه آنکه به عنوان مثال آنها را با دست خالی به جنگ قانون شکنان بفرستیم و بگوییم جریمه را زیاد نکنید تا کشته نشوند!
در غیر این صورت یا به مانند اتفاق عجیب رخ داده در دماوند، گونه ای نادر همچون پلنگ در حضور رئیس محیط زیست منطقه،- به جای بیهوش شدن با فشنگ مخصوص،- با کلت کمری کشته می شود، یا محیط بانان هدف گلوله شکارچیان قرار می گیرند، یا اظهارنظرهای عجیب و سلیقه ای جای سخنان کارشناسی را می گیرد و خلاصه هر اتفاقی ممکن است روی بدهد جز وقوع اتفاقی برنامه ریزی شده که می تواند منجر به پاسداشت میراث گرانبهای کشورمان بشود!
دیده بان حقوق حیوانات: پس از زخمی شدن محیط بان دنا توسط یک شکارچی فرمانده یگان حفاظت محیط زیست در اظهارات جالب توجهی در خصوص راههای جلوگیری از وقوع مجدد این حادثه گفت: تشدید قوانین و افزایش جریمهها تلفات را در نیروهای یگان بیشتر میکند!
به گزارش ایسنا، سرهنگ حمیدرضا خیلدار افزود: مثلا اگر یک جریمه 100هزار تومانی و سه ماه زندان برای یک متخلف به پنج سال زندان و 100 میلیون تومان افزایش پیدا کند آن فرد حتما محیط بان را میکشد تا تمام آثار جرم را مخفی کند بنابراین افزایش جریمهها آثار و تبعات منفی در پی دارد.
وی تنویر افکار عمومی و فرهنگسازی را راهکار مناسب برای مقابله با وقوع این قبیل حوادث دانست و گفت: اگر فرهنگ مردم در این زمینه بالا برود دیگر شاهد چنین اتفاقاتی نخواهیم بود؛ زیرا همانگونه که دزد و قاچاقچی و کلاهبردار از دل مردم برآمده و قابل اصلاح هستند شکارچیان نیز از همین مردم برخاستهاند.
فرمانده یگان حفاظت محیط زیست با تاکید بر اینکه تلفات محیط بانان نسبت به سالهای پیش بسیار کاهش داشته افزود: هر شخصی که در لباس محیط بانی کشته شود شهید محسوب شده و خانوادهاش از مزایای خانواده شهید برخوردار میشوند.
دیده بان حقوق حیوانات: در حالی باغ پرندگان منطقه چهار به تازگی بوسیله شهردار تهران افتتاح شد که نگرانیهای زیادی درباره مخاطرات بهداشتی این باغ وجود دارد.
به گزارش دامپزشک، دامپزشکان بر این باورند که به دلیل تماس مستقیم پرندگان عبوری و افزایش احتمال انتقال بیماری آنفلوانزای فوق حاد پرندگان به ساکنین باغ پرندگان منطقه چهار، این مجموعه پتانسیل ایجاد یک بحران را در آینده خواهد داشت.
باغ پرندگان منطقه چهار در زمینی به وسعت 23 هکتار در گوشهای از پارک جنگلی لویزان ایجاد شده است. بهترین مسیر دسترسی به این پارک از طریق اتوبان شهید بابایی است. در ورودی باغ پرندگان، کبوترخانهای مشابه آنچه در شهر یزد دیده میشود، طراحی شده است. هدف از ایجاد این کبوترخانه، تامین آب و غذا برای پرندگان عبوری و مهاجر اعلام شده است. این درست نکتهای است که دامپزشکان را بهشدت نگران کرده است.
برخی دامپزشکان بر این باورند که با ایجاد چنین محلهایی، به طور حتم پرندگان مهاجر را به سوی باغ پرندگان جذب میکند، احتمال انتقال آنفلوانزای فوق حاد پرندگان و بروز چنین بیماری در ایران را افزایش میدهد. در واقع ایران در مسیر عبور پرندگان مهاجر قرار داشته و همواره از این بابت در معرض خطر بوده است.
طوطیهای غمگین و تنها
اگرچه به گفته اسماعیل کهرم یکی از مشاوران باغ پرندگان، حدود 6 هزار و 500 بال پرنده متعلق به 120 تا 130 گونه، در باغ پرندگان گرد هم جمع شدهاند، اما عمده این پرندهها، به راسته کبوترسانان اختصاص دارند. در ورودی باغ انواع طوطیها به صورت انفرادی در قفسهایی نگهداری میشوند. کهرم میگوید: این پرندگان متعلق به نواحی گرمسیری هستند، بنابراین در شبهای بهاری و سرد تهران، باید به فضای گرم منتقل شوند در غیر این صورت بیمار خواهند شد. پس با این اوصاف، با تعطیل شدن باغ، هر روز باید گروهی کارگر این پرندگان را محوطهای سرپوشیده و گرم منتقل کنند. که البته کارگران موجود در محوطه، از این موضوع بیاطلاع بودند.
بعد از قفس طوطی سانان، انواع گونههای کبوتر در قفسهایی متوالی، به نمایش گذاشته شدهاند. محوطه باغ با انواع گلها تزیین شده و کبکها، خرامان خرامان در بین گلها راه میروند. در واقع کبکها آزادند اما تمایلی برای پرواز ندارند. البته شاید دلیل این عدم تمایل، چیده شدن بالهایشان باشد.
پمپهای خاموش و آب متعفن
در کنار استخرهای تعبیه شده در باغ، انواع پرندگان آبزی و کنار آبزی را میتوان مشاهده کرد. فلامینگو، انواع اردکها، قوی گنگ و سیاه، طاووس سفید و بسیاری گونههای دیگر در این قسمت باغ که نمای آن مشابه باغهای چینی و ژاپنی است و با سنگهای رنگی و انواع پلها تزیین شده، قابل مشاهده است. اما آبی که پرندگان در آن شنا میکنند، اگرچه هنوز چند روزی از افتتاح نگذشته، بوی تعفن میدهد. شدت تعفن زیاد نیست اما برخی بر این باورند که با گذشت زمان و افزایش فضولات پرندگان در آب، شدت تعفن آب افزایش مییابد.
کارشناسان طراحی منظر میگویند در چنین محیطهایی، برای مقابله با بوی تعفن و تزریق اکسیژن به آب، همواره باید آب در چرخش باشد. یعنی به وسیله پمپهایی به گردش در آید تا از بوی تعفن آن جلوگیری شود. اما در زمان بازدید از باغ که حدود ساعت چهار بعد از ظهر بود، پمپهای باغ از حرکت ایستاده و آب بوی تعفن میداد. کارگر باغ میگفت که صبحها پمپ روشن است اما بعد از ظهرها، آن را خاموش میکنند.
عدم استفاده از توری برای بخشی از باغ
پیش از افتتاح پروژه، شنیده شده بود که تمامی محوطه باغ پرندگان بوسیله توری پوشیده میشود تا پرندگان به طور مستقیم با هیچ پرنده دیگری در تماس نباشند. اخباری هم درباره عدم ترخیص توریهای مورد نیاز باغ پرندگان از گمرک و افتتاح پروژهای نیمه تمام بوسیله شهردار تهران از زبان منابع غیر موثق به گوش میرسید. اما لطیف پنداریان مدیر پروژه باغ پرندگان تمام این سخنان را رد میکند.
وی میگوید که قرار نیست تمام باغ بوسیله توری پوشیده شود. فاز نخست باغ پرندگان منطقه چهار دارای دو قسمت است. در قسمت بالایی پرندگان در قفس را به نمایش میگذارند و فضا با توری پوشیده میشود. در قسمت پایین که استخرها هستند نیز نیاز به توری نداریم و پرندگان آزاد هستند.
عدم استفاده از توری برای بخشی از باغ و قابلیت تماس ساکنین آن با پرندگان عبوری و مهاجر، نکتهای است که توجه رییس بیمارستان دامپزشکی تهران را به خود جلب میکند.
پیام محبی میگوید: باید در باغ پرندگان فضای درمانی لازم در نظر گرفته شود. نمیتوان پرندگان این باغ را از محوطه آن خارج کرد زیرا باغ، محوطه قرنطینه خاص خود را دارد.
محبی تاکید میکند: ممکن است پرندگانی که از بیرون میآیند، ساکنین باغ پرندگان را آلوده کنند و همه اینها نیاز به نظارت مستمر دامپزشک دارد.
وی ادامه میدهد: دیگر نمیتوان به باغ پرندگان به عنوان یک جنگل صرف نگاه کرد.
اگرچه جستجویم برای یافتن فضای قرنطینه و محیط درمانی پرندگان بینتیجه باقی میماند اما مجری پروژه باغ پرندگان میگوید که مشکل این است که مردم انتظار دارند یک ساختمان آجری برای فضای درمانی پرندگان در نظر گرفته شده باشد.
وی اضافه میکند: محوطه قرنطینه و محیط درمانی در ساختمان پیش ساختهای قرار دارند. تیم دامپزشکی نیز در این ساختمان مستقر شده است.
چیدن بال پرندگان مصداق حیوان آزاری
به گفته کهرم مشاور پروژه باغ پرندگان، برای جلوگیری از پرواز ساکنان این باغ، بال آنها چیده شده است. اما امیری شریفی مدیر دیدهبان حقوق حیوانات هر نوع اسارت و یا تغییر شرایط طبیعی زندگی حیوانات را مصداق حیوان آزاری میداند.
وی در پاسخ به اینکه آیا چیدن پر پرندهها، حیوان آزاری به حساب میآید، تاکید میکند: میتوان با روشهای ساده جلوی پرواز پرندگان باغ را گرفت.
شریفی بیان میدارد: تمامی پرندگان آبزی و کنار آبزی برای پرواز باید یک حدی را روی آب بدود تا با رسیدن به سرعت مشخص، امکان پرواز برای آن فراهم شود. اگر برای برخی پرندگان سنگین مثل قوها، فلامینگوها و غیره، طول استخر را کمتر از حدی که آنها برای رسیدن به سرعت پرواز نیاز دارند، بگیرند، این پرنده ها قادر به پریدن نخواهند بود.
وی ادامه میدهد: البته اگر نمیتوان طول استخر را کاهش داد. با ایجاد مانع میتوان جلوی پریدن حیوان را گرفت. مثلا اگر بعد از برکه یک مانع شش متری قرار دهیم، حیوان به هیچ وجه نخواهد پرید. زیرا قبل از اوج گرفتن به مانع برخورد میکند.
مدیر دیدهبان حقوق حیوانات تاکید میکند: حتما نباید حیوانات را با سیم، میله، شیشه و غیره محصور کرد. بلکه باید شرایط را طوری محیا کرد که حیوان در محیط باقی بماند.
وی بهرغم آنکه نمیپذیرد تمامی پرندگان موجود در باغ پرندگان در اسارت متولد شده باشند، میگوید: اگر تمامی این پرندگان در اسارت متولد شدهاند و قادر به ادامه حیات در محیط طبیعی نیستند، در صورتی که مجبور به زدن پر آنها باشیم و هیچ راه دیگری وجود نداشته باشد، باید این عمل زیر نظر یک متخصص دامپزشک انجام شود. زیرا اگر شاه پرها بد چیده شود، ممکن است به پیاز آنها آسیب وارد شود و دیگر هیچگاه پر پرنده سبز نشود. یا اینکه بدن پرنده دچار خونریزی شده و حیوان آسیب ببیند.
شریفی در پاسخ به اظهارات مشاور پروژه باغ پرندگان که تمامی ساکنین این باغ را متولد شده در اسارت معرفی میکند، خاطرنشان میسازد: اگر گروهی مدعی هستند که پرندگان این باغ در اسارت متولد شدهاند، اعلام کنند که این پرندگان کجا در اسارت متولد شدهاند.
بدون شک تولد همه پرندگان باغ پرندگان در اسارت بیشتر به یک ادعا شبیه است. چرا که تولد فلامینگوها و طوطیسانان، در اسارت به تکنولوژی بسیار پیچیدهای نیاز دارد. ضمن آنکه طوطیسانان جزو پرندگان بومی به حساب آمده و احتمال شکار شدن آنها از طبیعت وجود دارد. فلامینگو نیز پرندهای است که در فصل مهاجرت، به راحتی در بازار پرنده فروشی استانهای شمالی قابل دسترسی است و دور از ذهن نیست که بخشی از پرندگان شکار شده شکارچیان غیرمجاز، به باغ پرندگان تهران راه یافته باشند.
لیلا مرگن
دیده بان حقوق حیوانات: دو پسر جوان كه خود را دانشجو معرفي كرده بودند در يك درگيري خياباني به سوي جمعيت شليك كرده و 5 نفر را مجروح كردند.
اين حادثه ساعت 23 و 15 دقيقه نيمه شب چهارشنبه 11 ارديبهشت ماه سال جاري در ميدان امام(ره) رخ داد.
به گزارش تابناک رهگذراني كه در آخرين ساعات چهارشنبه براي رفتن به خانه به انتظار خودرو هاي مسافركش ايستاده بودند ناگهان با شنيدن صداي دو شليك پي در پي وحشت زده به سمت محل تيراندازي دويدند.
آنان در فاصله چند متري از ضلع شرقي ميدان متوجه شدند كه دو پسر جوان در حالي که با فرياد هاي خود چند جوان ديگر حاضر در ميدان را مورد خطاب قرار داده بودند، آنها را تهديد مي كردند. چند نفر از حاضران در محل حادثه روي زمين نشسته بودند و از پاهايشان خون مي آمد.
با تماس يكي از حاضران در منطقه ماموران پليس در جريان ماجرا قرار گرفتند اما پيش از رسيدن آنها جوانان مسلح پا به فرار گذاشتند.
بر اساس اعلام پليس قائمشهر، عمليات رديابي ماموران براي دستگيري مهاجمان مسلح آغاز شد تا اين كه مخفيگاه آنان در مدت زماني كمتر از سه ساعت شناسايي و دو جوان مسلح بازداشت شدند.
يكي از مجروحان حادثه در اين باره به پليس گفت: اين دو جوان به همراه يكي ديگر از دوستان خود در محله ما خانه اجاره كرده اند. آنها خود را دانشجو معرفي مي كنند اما با ايجاد مزاحمت براي نواميس ما باعث به وجود آمدن جو بدي در محله شده بودند تا اين كه ما با آنها برخورد كرده و خواستيم دست از اين كارها بردارند. چند روز از اين ماجرا گذشت تصور مي كرديم همه چيز به خير و خوشي تمام شده است اما يك روز وقتي يكي از بچه هاي محل به خانه بر مي گشت آنها سه نفري جلوي وي را گرفته و با چاقو مجروحش كردند. ساير جوانان محل که از اين اتفاق عصباني و ناراحت شده بودند به جست و جوي آنها پرداخته و يكي از آنان را در حوالي ميدان امام(ره) پيدا كردند. از وي خواستند در تماس با ساير دوستانش از آنها بخواهد تا نزد وي بيايند. ما مي خواستيم هر سه را تحويل پليس بدهيم اما نمي دانيم او به زبان محلي خودشان به آنها چه گفت كه چند دقيقه بعد دو دوست او در حالي كه اسلحه در دست داشتند خود را به ميدان امام (ره) رسانده و بي مقدمه شروع به تيراندازي كردند.
آن طور كه من متوجه شدم يكي از آنها اسلحه كلت و ديگري اسلحه شكاري داشت كه به گفته پليس هيچ يك از سلاح ها مجوز نداشت.
دیده بان حقوق حیوانات: در آمریکا برخی مدافعان حقوق حیوانات تروریست لقب می گیرند.
آیا می دانید که در آمریکا در کشتارگاهها چه خبر است و چگونه با حیوانات رفتار می شود؟تصاویری که در این زمینه منتشر می شود بسیار وحشتناک است. در واقع این تصاویر در بسیاری از موارد باعث خشم مردم می شود و در برخی موارد هم مردم خواستار پایان دادن به چنین برخوردهایی با حیوانات می شوند. براساس قانونی که در آمریکا وجود دارد کسانی که درباره برخورد با حیوانات در کارخانه ها و کشتارگاهها تصویر برداری و در این باره گزارش پخش کنند سرکوب خواهند شد.در برخی موارد فعالان حامی حقوق حیوانات را « تروریست» هم لقب می دهند. ایالت یوتای آمریکا یکی از ایالت هایی است که تصویر برداری و عکسبرداری مخفی در اماکن خصوصی درباره برخورد با حیوانات را ممنوع کرده است. اخیرا در این ایالت خانمی به نام « ایمی مایر» به نخستین فردی تبدیل شد که در ارتباط با این قانون جدید بازداشت شده است.
راشا تودی در این باره با « اندی استپانیان» فعال مدافع حقوق حیوانات در آمریکا گفتگو کرد.
اندی استپانیان گفت:اخیرا ایمی مایر که فعال مدافع حقوق حیوانات در ایالت یوتا است مشاهده کرد که یک حیوان ناتوان به وسیله ی یک کامیون درحال انتقال به کشتارگاه است. درحالیکه این حیوان با کامیون کشیده می شد ایمی با گوشی تلفن همراه خود تصویر برداری کرد و فایل مربوطه را در سایت یوتیوب بارگذاری کرد. وی اندکی بعد از آنکه تصویر برداری کرده بود از طرف پلیس بازداشت شد. ایمی در حالیکه بازداشت شد که یک مکان عمومی اقدام به تصویر برداری کرده بود و این تصویر برداری در داخل ملک خصوصی هیچ فردی صورت نگرفته بود. در نهایت دادستان نتوانست ایمی را محکوم کند و او دو روز بعد از بازداشت ،آزاد شد.
این فعال مدافع حقوق حیوانات، درباره مجازات تعیین شده بر کسانی که این قانون را نقض می کنند، گفت:مجازات ها ازایالتی به ایالت دیگر فرق دارد. برخی ایالت ها دویست و پنج دلار جریمه در نظر می گیرند، برخی وقت ها تا پنج سال حبس هم تعیین می شود. برخی ایالت ها هم خیلی جلوتر می روند و می گویند افرادی که اقدام به تصویر برداری از چنین صحنه هایی می کنند و آنها را در اختیار خبرنگاران قرار می دهند تروریست هستند.
دیده بان حقوق حیوانات: هومن جوکار مدير پروژه ملي حفاظت از يوزپلنگ آسيايي گفت: تخريب زيستگاه هاي حيات وحش در گوشه و کنار کشور قابل مشاهده است، به طوريکه با يک سفر به جنوب ايران از بندر عسلويه و کوههاي نوار ساحلي تا استان هرمزگان، در کوههاي منطقه جنوب فارس و بوشهر که زيستگاه هاي بکر و بي نظير قوچ و ميش لارستان که کمياب نيز هستند، آثار تخريب به وضوح ديده مي شود.
وي افزود: براي اکتشاف نفت و گاز، جاي دست نخورده اي در کوهها باقي نمانده است. بلدوزرها براي يک نمونه برداري ساده تا سر کوهها رفته اند. متاسفانه مجريان پروژه ها متوجه اقتصادي نبودن اين پروژه ها شده و آنها را نيمه تمام رها کرده اند و ما فقط با يک منطقه تخريب شده مواجه ايم. پارک ملي کوير نيز از اين قاعده مستثني نيست و پروژه هاي گازرساني در اين منطقه حفاظت شده، مي تواند آثار مخربي را فراهم آورد.
جوکار گفت: تمام ارزشهاي پارک ملي کوير فقط داشتن يوزپلنگ نيست، بلکه با تخريب هاي صورت گرفته در اين پارک ملي، بسياري از گونه هاي جانوري و گياهي را نيز از دست خواهيم داد.
مدير پروژه ملي حفاظت از يوزپلنگ آسيايي، خاطرنشان کرد: پارک ملي کوير يک ميراث طبيعي است که با بازنگري و حفاظت از آن، مي توانيم اين ميراث را به آيندگان نيز هديه دهيم.
دیده بان حقوق حیوانات: «كلاغها هم از تهران فرار كردند.» 5 سال پیش بود كه روزنامهها با این تیتر خبر از یك فاجعه زیستمحیطی دادند. اما.حالا اگر بخواهید به یك بچه، پرنده نشان بدهید یا خودتان به یاد روزگار گذشته این موجودات نازنین را از نزدیك ببینید، دیگر لازم نیست راهی روستاهای اطراف و جاهای خوشآبوهوا بشوید.
به گزارش همشهری جوان، كافی است بروید پارك جنگی لویزان و برای چند ساعتی در بین قوهای سپید، اردكهای كله سبزو شترمرغهای آفریقایی گم بشوید و فراموش كنید اینجا همان تهرانی است كه یك روزهایی از فرط آلودگی هوا به نفس میافتاد.
پرندههای باغ شهر
پایتان را كه بگذارید داخل باغ، سروصدای طوطیهای سخنگو اولین چیزی است كه توجهتان را جلب میكند: «سلام، خوش آمدید!» طوطیهای بامزه بزرگی كه روزبهروی در ورودی گذاشتهاند تا با حرف زدنشان دل بازدیدكنندهها را همان اول كاری ببرند. معماری پارك پلكانی است و از اینجا كه ارتفاع زیادی دارد، میشود بعضی از قسمتهای باغ را دید. البته نه آنقدر كه همه چیز لو برود. از كنار جایگاه طوطیهای سخنگو برای پایین رفتن و گشتن در باغ راه باز كردهاند. رنگآمیزی گیاهان و گلهای باغ آنقدر چشمنواز است كه تا رسیدن به اولین قفس پرندهها، بیشتر از صدای قرقاولها محو آنها میشوید. بیشتر از 100 نوع درخت مختلف اینجا كاشتهاند و به همین خاطر درختهای اینجا، فقط شبیه همانهایی نیستند كه هر روز در كوچه و خیابان میبینیم. اولین پاگرد پلهها، مخصوص قفس قرقاولها با آن سر سبز و سرخشان است. كنار هر كدام از قفسهها یك تابلوی چوبی گذاشتهاند كه اسم پرنده را به فارسی و انگلیسی نوشته و به سوال بچهها كه تندتند میپرسند: «اسم این چیه؟» جواب میدهد. هر كدام از قفسها هم یك مسئول دارد كه حواسش هست مردم وقتی زیادی با پرندهها گرم میگیرند، كاری نكنند كه خطرناك باشد. پاگرد بعدی پر از كبوترهای تپل مپل است كه بیشترشان زیر نور آفتاب چرت میزنند یا خودشان را باد میكنند غیر از كبوترهای سفیی كه در فیلمها زیاد دیدهایم، انواع دیگری از این پرونده هم در رنگهای سبز و طوسی اینجا هستند و جمع كبوترها حسابی جمع است. همینطور كه از پلههای پایین میروید، چشمتان به دریاچه و غازهای گردن دراز میافتد كه حدود 50 متر پایینتر دارند آب بازی میكنند. ولی قبل از رسیدن به دریاچهای كه شبیه بركههای كارتونهای بچگیهای تمیز و پر از اردك و قو است، پرندههای دیگری هم در راه هستند.
وسط تابلوهای باب راس
سمت راست دریاچه پارك، محل نگهداری بوقلمونهاست .كنار محوطه بوقلمونها، كبكها با آن پاهای كوتاه برای خودشان میچرخند و كاری به كسی ندارند. نگهبانها هم كبكها را آزاد گذاشتهاند و مجبورشان نمیكنند كه فقط داخل قفس باشند. شترمرغهای آفریقایی همسایه دیوار به دیوار بوقلمونها هستند كه به خاطر قد درازشان حصار بلندتری برایشان ساختهاند. میگویند حافظه این شتر مرغها فقط 3 ثانیه است و برای همین هر كس كه بهشان نزدیك میشود، همگی با هم گردن میكشند و به او زل میزنند اما هیچ وقت قیافه شما برایشان عادی نمیشود چون سه ثانیه بعد همه چیز یادشان میرود. با این حال، با آن قیافههای خونسرد و بیتفاوت موجودات بامزه و دوستداشتنیای هستند. از اینجا میتوانید به سمت دریاچه از پلهها پایین و پایینتر بروید تا به یك پل زیبای چوبی در وسط دریاچه برسید. بدون اغراق پرسروصداترین قسمت باغ همینجاست كه مدام صدای شیرجه مرغابیها و تندتند بال زدن غازها بلند میشود. منظره این قسمت از باغ با درختهایی كه دور دریاچه را گرفتهاند، به شدت كارت پستالی است. طوری كه انگار مستقیم سر از یكی از تابلوهای باب راس در آوردهاید. تنها چیزی كه یادآوری میكند هنوز در شهر هستید، ساختمانهای بلندی است كه هنوز پشتسرتان قرار دارند.
حالا با این همه پرنده، اردكهای سیاه كاكل، فلامینگوهای سفید و پلیكانهایی كه با آن منقار بامزهشان مشغول بازی هستند، تهران دیگر شهری نیست كه كلاغها هم از آن فرار كردهاند؛ تهران خانه جدید پرندههای جهان است.
مدیر اجرایی باغ پرندگان درباره نگهداری مجموعه می گوید:محدوده جنگلی شرق تهران همیشه پتانسیل خوبی برای كارهای اینچنینی داشت، اما این منطقه معضلات اجتماعی زیادی هم داشت و محل تجمع معتادان و خلافكارها بود. در سال 85 ما در راستای استفاده بهینه از جنگل و همچنین طرح جامع جنگل لویزان، محدودهای را تحت عنوان قطب سیاحتی، گردشگری و توریستی انتخاب كردیم. به این ترتیب 86 هكتار از این زمینها را كه در اختیار شهرداری و سازمان منابع طبیعی بود، در اختیار گرفتیم. از سال 86 بیستوسههكتار از این منطقه به طرح باغ پرندگان اختصاص پیدا كرد. كارهای طراحی، مطالعات زیستمحیطی، منابع طبیعی و اجتماعی از سال 90 شروع شدند و در اواسط همین سال هم مراحل اجرایی به تدریج انجام شدند.
از 23 هكتار، 17 هكتار مربوط به فاز اول میشد كه قسمت روباز باغ را شامل میشود. در این بخش بركهها و پرندگانی كه پروازهای بلندی ندارند، دیده میشوند. اما در فاز دوم كه 6-5 هكتار باقیمانده را در بر میگیرد، ما یك فضای سرپوشیده خواهیم داشت. الان در این قسمت هم مراحل اجرایی آغاز شده و ستونها هم نصب شدهاند. این قسمت پوشیده مخصوص پرندههایی است كه بلند پرواز میكنند. كاری كه در فاز دوم انجام میشود، یك حركت منحصر بهفرد است در اینجا ما داریم 6 – 5 هكتار را با 12 ستون مسقف میكنیم. در حالی كه بزرگترین سازههای نیمه پوشیده جهان كه استادیومهای ورزشی هستند، مساحتی كمتر از یك هكتار دارند. علاوه بر این سازههای اینچنینی در مناطق مسطح هستند، اما ما اینجا داریم روی تپه ماهورها این كار را میكنیم. در حال حاضر هم منتظر كابل و توریها هستیم كه باید از كشور ایتالیا برسند.
غازهای كاخ صدام اینجا هستند!
مهندس حسن كریمیان، شهردار منطقه 4 تهران با آن لهجه شیرین اصفهانی در مورد سختیهای احداث باغ پرندگان با جزئیات كامل حرف میزند. اما موقع صحبت از مشكلات هم برق رضایت خاصی در چشمهایش دیده میشود. كریمیان حالا آنقدر به این باغ افتخار میكند كه باور دارد اینجا حتی از باغ پرندگان شهر خودش، اصفهان هم بزرگتر، كاملتر و از هر جهت بهتر است. شهردار منطقه 4 میگوید: «باغ پرندگان تهران، بعد از برجهای آزادی و میلاد به یكی دیگر از سمبلهای شهر تبدیل میشود. به جرات میگویم این مجموعه، یكی از بینظیرترین باغهای پرندگان نه تنها در ایران و خاورمیانه كه در جهان است. ما در اینجا 55 گونه پرنده داریم كه تعداد آنها به 6500 عدد میرسد. شاید برایتان جالب باشد كه بدانید غازهای كاخ صدام هم در باغ پرندگان تهران هستند.
این غازها را برای ما از عراق آوردهاند.» به گفته كریمیان بیشتر پرندگان فعلا بومی ایران هستند، اما از آسیا، اروپا و آفریقا هم پرندههای نادری به تهران آورده شدهاند. او در مورد سلامت پرندههای باغ هم اطمینان خاطر میدهد: «مجموعه مجهز به كلینیك مخصوص پرندگان است تا از بیماری احتمالی آنها جلوگیری شود. ما اینجام سالمترین پرندهها را داریم، چون 30 گروه متخصص محیط زیست در اینجا مستقر هستند و هر پرندهای قبل از ورود باید توسط پزشكان ما معاینه شود.
دیده بان حقوق حیوانات/ بهمن کشاورز*: “یک. موضوع برخورد با مسئله نگهداری سگ، توقیف و مصادره آنها، دیگر بار مطرح شده است. مطالب شگفتانگیز و گاه دلخراشی درباره نحوه گرفتن سگها از صاحبان آنها و کیفیت و امکانات محل نگهداری آنها و موضوعاتی به صاحبان این حیوانات گفته شده است؛ شنیده میشود که چون «خبر» است و احتمال صدق و کذب در آن وجود دارد، امیدوارم اصولا درست نباشد.
دو. درباره نگهداری و مالکیت سگ، نکات زیر قابل توجه است:
الف. هرچند در نجسبودن سگ ظاهرا اتفاقنظر وجود دارد، اما نگهداری سهگونه سگ مجاز است: سگ نگهبان، سگ شکاری، سگ گله.
ب. این سهگونه سگ دارای ارزش اقتصادی هستند؛ یعنی مالکیت دارند و اگر کسی باعث ازبینرفتن آنها شود، صاحب حیوان حق مطالبه قیمت و جبران خسارت را دارد.
پ. سگ حیوانی است که به طور معمول برای ادامه حیات نیاز به تحرک دارد وگرنه از بین خواهد رفت. بنابراین کسانی که سه نوع سگ پیشگفته را بهعنوان مالک در اختیار دارند میتوانند موجبات تحرک آنها را فراهم کنند زیرا «اذن در شی اذن در لوازم آن است.»
سه. با توجه به آنچه گفته شد مشخص نیست استدلال کسانی که با این حیوانات اینگونه برخورد میکنند چیست زیرا شاید ویژگیهای سگ شکاری و سگ گله به نوعی مشخص باشد و برای آنها تعریف معینی وجود داشته باشد، اما درباره سگ نگهبان-با توجه به مصادیق مختلفی که برای نگهبانی وجود دارد- نمیتوان گفت اگر مثلا سگی جثه کوچکی داشت، ادعای صاحب او درباره اینکه این سگ، سگ نگهبان است مسموع نخواهد بود. زیرا یکی از مصادیق نگهبانی آن است که سگ با نزدیکشدن به افراد ناشناس و احساس خطر، سروصدا کرده و به صاحب خود هشدار دهد.
چهار. در حال حاضر بیشتر مردم در خانهها و آپارتمانهای کوچک و متوسط زندگی میکنند و خانههای بزرگ با حیاط وسیع ندارند تا بتوانند سگهای خود را در حیاط نگاه دارند. در عین حال نگهدارینکردن سگ در آپارتمانها ممکن است به عنوان شرط مالکیت یا شرط اقامت، مدیریت مجتمعهای آپارتمانی مقرر کند که در این صورت، نگهداری حیوان در آپارتمان ممکن نخواهد بود و این موضوعی است که در همه دنیا مرسوم است.
پنج: بهطور کلی سلب مالکیت از مالکان اموال مستلزم وجود قانون و در مراحل قضایی و قانونی است. اقدام به توقیف و بعد نوعی تملک حیوانات خانگی بدون دستور و حکم قضایی قابل قبول نیست و خسارات ناشی از چنین اقدامی طبق قانون مسئولیت مدنی از کسی که موجب ضرر شده، قابل مطالبه است. در عین حال اینگونه برخورد با حیوانات اهلی و صاحبانشان، از جهات بسیار دیگری هم درخور تامل است. ممکن است ضوابطی درباره جلوگیری از کثیفشدن سطح خیابانها به وسیله حیوانات برقرار و با ضمانت اجرایی سنگین اجرا شود. این کاری است که در بسیاری از نقاط دنیا متداول است و اگر صاحب حیوان مانع از کثیفشدن معابر نشود، جریمه بسیار سنگینی دارد اما مصادره و حبس حیوانات آن هم بهنحوی که صاحبانشان به کلی بیخبر باشند، قابل قبول و توجیه نیست.
شش. سابقهای که درباره این موضوع به یاد دارم، مفاد آییننامه امور خلافی مصوب 1324 است-که متن بسیار جالبی بود و بسیاری از مقررات آن بعدها در قوانین دیگر، از جمله قانون مجازات اسلامی، قسمت تعزیرات، نقل شد- که در آن آوردن سگ به معابر و شوارع بدون قلاده ممنوع و برای ارتکاب این عمل جریمه تعیین شده بود. در همین قانون برای کسانی که مرغ، خروس و سایر پرندگان زنده را با گرفتن پایشان به طور سرنگون حمل کنند هم مجازات تعیین شده بود. بنابراین با توجه به اینکه اصل در اعمال ساکنان جوامع اسلامی بر صحت است، یعنی وقتی مسلمانی سگی را نگهداری میکند اصل بر این است که یکی از انواع مجاز سهگانه را در اختیار دارد و ناچار در لوازم این نگهداری نیز معذور است، در صورتی که صاحب حیوان ضوابط بهداشتی را نگهداری و بیرونآوردن او از خانه رعایت میکند نمیشود از او سلب مالکیت و سگش را توقیف یا معدول کرد. ضمنا این پرسش هم مطرح است که درگیر و داری که در ابعاد مختلف دچار آن هستیم این یک فقره چه جایی دارد؟ و الله اعلم.”
* منبع: روزنامه بهار شنبه مورخ 14 اردیبهشت 92
دیده بان حقوق حیوانات: به گزارش حکیم مهر، سایت رسمی جامعه دامپزشکان ایران نوشت:
” بسم الله الرحمن الرحیم
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله و سلّم می فرمایند :
” لا تَـضْـرِبـوا الدَّوابَّ على وُجوهِها ؛ فإنَّها تُسَبِّحُ بحَمْدِ اللّه ”
به صورت حیوانات نزنید ؛ زیرا آنها حمد و تسبیح خدا مىگویند.
هفته پیش جانشین محترم ناجا ضمن اعلام عمومی شروع طرح مبارزه با مفاسد اجتماعی همراه داشتن حیوانات خانگی از جمله سگ را در معابر عمومی جزو معضلات اجتماعی نام برد و از روز سه شنبه 10/2/92 اقدام به جمع آوری سگ های صاحب دار با توسل به زور و بدون هیچ گونه صورت جلسه و یا ارائه رسید نموده اند.
پس از چند روز سرگردانی مالکان متوجه شدند حیوانات بازداشت شده در محلی به نام کهریزک نگهداری می شوند بدون آنکه ضوابط بهداشتی و شرایط تغذیه آنها در نظر گرفته باشد.
با توجه به نقش بهداشتی جامعه دامپزشکان و تعهد این صنف به کوشش در کاهش آلام حیوانات جا دارد که موارد زیر برای آگاهی پرسنل نیروی انتظامی و افکار عمومی توضیح داده شود.
1. در حال حاضر هیچ گونه قانون مکتوبی دال بر خلاف بودن نگهداری حیوانات خانگی در قوانین مدنی کشور موجود نیست.
2. با فرض جرم بودن این کار اقدام نیروی محترم انتظامی مبنی بر بازداشت حیوان به جای مالک آن در هیچ جای جهان سابقه ندارد.
3. در صورتی که نیروی انتظامی همچنان اصرار به بازداشت این حیوانات بی زبان دارد وضعیت بهداشتی و حق حیات حیوانات موجود در بازداشتگاه چه می شود؟ (با توجه به اطلاعات موجودو مرگ و میری که در بازداشتگاه مذکور اتفاق افتاده است.)
4. برخورد بی هدف با کلیه دارندگان حیوانات خانگی در صورت حمل حیوان در معابر منجر به آن می شود که مالکان حیوانات از مراجعه به مراکز درمانی دامپزشکی و درمان حیوانات بیمار و اقدام به پیشگیری (واکسیناسیون) بیماری ها اجتناب کنند و در پی آن خانواده ها و پس از آن جامعه ممکن است با معضل زیست محیطی مواجه شود.
5. نگهداری غیراصولی حیوانات بدون مشاوره با متخصصین امر در بازداشتگاه مذکور باعث بروز انتشار بیماری های مختلفی در آن محل می شود که از آن جمله می توان از بیماری های قابل انتقال به انسان نیز نام برد که می تواند سلامت پرسنل بازداشتگاه مذکور و نهایتاً افراد جامعه را به خطر بیندازد.
6. تحقیر و آزار برخی از هم میهنان که به هر علت علاقه مند به نگهداری از حیوانات خانگی می باشد با ایجاد رعب و وحشت برای آنها (در خیلی موارد به مالکان حیوانات گفته شده که این حیوانات توسط نیروی انتظامی معدوم می شوند) در شأن نیروی محترم انتظامی نمی باشد کما این که دستآوردهای مثبت نیروی انتظامی در تأمین امنیت اجتماع و مبارزه با مواد مخدر و … نیز تحت تأثیر آن می تواند قرار گیرد.
7. رعایت حقوق حیوانات در تمام ادیان و از جمله دین مبین اسلام مکرراً توصیه شده است و با توجه به گزارشات موجود در این مورد متأسفانه هیچ گونه توجهی به آن نشده است.
لذا جامعه دامپزشکان ایران با توجه به آن که قدیمی ترین مجمع علمی – صنفی کشور می باشد بر خود لازم می داند که نسبت به معضلات بهداشتی که در نتیجه ادامه طرح مذکور در کشور چه از نظر روانی و چه از نظر بیماری ها ایجاد می کند تذکر داده و اعلام نماید برای بررسی معضل موجود آماده همکاری لازم با تمامیارگان های ذیربط می باشد.
خداوند لعنت کننده کسی است که حیوانات را لعنت کند امیرالمؤمنین علیه السلام”
دیده بان حقوق حیوانات: فرمانده یگان حفاظت محیط زیست استان تهران گفت: فعالیتهای انسانی، زیستگاهای حیات وحش را دستخوش تغییر کرده که در نهایت موجب جزیرهای شدن این زیستگاهها و تولد حیوانات منگُل شده است.
به گزارش خبرنگار جامعه فارس، صیانت و حفاظت از محیط زیست و حیات وحش جزو وظایف هر انسانی است متأسفانه اخیرا علاوه بر اینکه شاهد زوال برخی از گونههای جانوری در کشور هستیم گاهاً نیز با یکسری از جاندارانی روبرو میشویم که از حالت طبیعی ژنتیکی خارج شده و به طور کلی منگُل شدهاند برای یافتن علت این امر به سراغ اسماعیل میرانزاده رئیس سابق مناطق حفاظت شده کویر و فرمانده یگان حفاظت محیط زیست استان تهران آمدیم.
فارس: وضعیت زاد و ولد گونههای نادر جانوری در مناطق حفاظت شده چگونه است.
میرانزاده: زمان زاد و ولد تمامی گونههای جانوری تقریباً یک ماه پس از فروردینماه (از اوایل اردیبهشتماه) در مناطق حفاظت شده کویر شروع میشود و با یک فاصله 15 روزه به سمت دامنهها در پارکهای ملی خجیر و سرخهحصار، منطقه حفاظت شده ورجین، منطقه شکار ممنوع کوه سفید، منطقه شکار ممنوع کاوه و پارک ملی لار میرسد. با توجه به اینکه منطقه کویر گرمسیر است زاد و ولد گونههای جانوری در این منطقه از اول اردیبهشتماه شروع میشود از آنجایی که دمای هوا و رویش گیاهان تأثیر زیادی بر زاد و ولد گونههای جانوری دارد، طبیعت طوری وحوش را تربیت کرده است که زمانی این دسته از جانداران زایمان کنند که بیشترین علوفه را در مناطق در اختیار داشته باشند. به طور کلی از ابتدا تا پایان اردیبهشتماه زاد و ولد کل و بز و قوچ و میش تمام میشود و زاد و ولد آهو و جبیر در اواخر اردیبهشتماه آغاز میشود.
فارس: بیشترین زاد و ولد مربوط به کدام دسته از حیوانات میشود؟
میرانزاده: بیشترین زاد و ولد مربوط به گونههای کل و بز و قوچ و میش میشود.
فارس: ظرفیت زاد و ولد کدام یک از حیوانات بیشتر است؟
میرانزاده: اکثر گونههای جانوری واقع در مناطق حفاظت شده و پارکهای ملی دو قلو زا هستند و در مواردی مشاهده میشود حیواناتی سه قلو باردار شدهاند البته ظرفیت زاد و ولد این دسته از حیوانات در ارتباط مستقیم با خشکسالی و تغییرات اقلیمی قرار دارد؛ به طوریکه خشکسالی موجب میشود حیوانات تکقلو زا شوند.
فارس: توصیه شما به مردم با توجه به اینکه فصل اردیبهشت، فصل زاد و ولد گونههای جانوری است، چیست؟
میرانزاده: با توجه به اینکه اردیبهشت فصل زاد و ولد حیات وحشاست لازم است که مردم دوستدار طبیعت و محیط زیست در این فصل از سال سعی کنند به مناطق حفاظت شده و پارک ملی کمتر مراجعه کنند چرا که هر گونه مشاهده انسان و ناهنجاری در مناطق باعث میشود که گونهها به خصوص موالید جدید، حساس و دچار استرس شوند این امر موجب به خطر افتادن سلامت آنها میشوند.
فارس: هم اکنون کدام یک از گونههای جانوری در خطر انقراض قرار دارند؟
میرانزاده: گونههایی مانند جبیر در کل کشور در خطر انقراض قرار دارند، یوزپلنگ آسیایی و گورخر ایرانی و همچنین پلنگ نیز به سمت کمیاب شدن هستند و در خطر انقراض قرار دارند.
فارس: جمعیت گورخر و یوزپلنگ هماکنون چه تعداد است؟
میرانزاده: هماکنون 70 تا 100 عدد یوزپلنگ در کشور وجود دارد و با توجه به اینکه زیستگاه گورخر منحصر به پارک ملی توران و منطقه بهرام گور در استان فارس است میتوان گفت که حدود 700 عدد از این حیوان در کشور باقی مانده است.
فارس: درباره جمعیت پلنگ نیز توضیحاتی بدهید؟
میرانزاده: با توجه به اینکه پلنگ جانداری شکارگر است و قدرت استتار آن زیاد است از این رو امکان آمار برداری از این گونه بسیار دشوار است اما با همه این تفاسیر و با توجه به علائم و آثار این جاندار در مناطق حفاظت شده میتوان حدس زد که جمعیت آن قابل رشد و پویایی است.
فارس: چه اقداماتی را برای حفاظت از گونههای در معرض خطر انجام گرفته است؟
میرانزاده: پروژه یوزپلنگ آسیایی، پروژه خوبی برای حفاظت از این گونه جانوری بود بر این اساس زیستگاههای این گونه جانوری شناخته شد و در خصوص حفاظت از گورخر ایرانی پروژه تکثیر و پرورش اینگونه جانوری به مرحله اجرا در آمد که البته نتیجه بخش نیز بود. هماکنون نیز برنامههای ویژهای در راستای حفاظت و صیانت از گونههای در معرض خطر در سازمان محیط زیست پیشبینی شده است البته لازم به یادآوری است که به دنبال پیشبرد برنامهها طی 15 سال اخیر ضریب حفاظت از گونههای جانوری در کشور رشد قابل ملاحظهای یافته است.
فارس: پس از انقلاب اسلامی حفاظت از پارکهای ملی و مناطق حفاظت شده با چه تغییراتی روبرو شد.
میران زاده: پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر با تأثیر پذیری از عرصههای همجوار و بدلیل برخورداری از دشتهای هموار و ارتفاعات متعدد و منفرد با پوشش گیاهی متنوع از گونههای کویری – نیمه کویری و استیپی زیستگاههای متنوعی را برای زیست وحوش گوناگون فراهم آورده است و از این جهت منطقهای بسیار غنی است. امنیت زیستگاه تنوع و پراکندگی منابع آب کفایت منابع غذایی سه مولفهای است که باعث افزایش حیات وحش منطقه در خلال سالهای دهه چهل گردید بطوریکه عنوان آفریقای کوچک در مورد پارک ملی کویر چندان مبالغه و اغراق آمیز به نظر نمیرسد. با پیروزی انقلاب عظیم اسلامی مردم ایران و شکسته شدن حصار حفاظتی و عدم امکان کنترل و حفاظت عرصه وسیع موجب شد که صدمات جبران ناپذیری خاصه از جانب شکار دزدان مخصوصا متخلفین شکارهای دشت زی به حیات وحش منطقه تحمیل شود و جمعیت حیات وحش عرصههای دشتی به شدت کاهش یابد. شدت این امر به طوری بود که گونه با ارزش گورخر آسیایی در منطقه کاملا ناپدید شد. البته با تثبیت نظام جمهوری اسلامی ایران و انسجام اداری و شکلگیری تشکیلات درهم ریخته بسیاری از سازمانها از جمله سازمان حفاظت محیط زیست و احیاء گارد حفاظت از مناطق با پیگیری و تلاش مامورین میزان تخلفات کاهش یافته و جمعیت و حوش بالاخص جانورانی که در دامنه و ارتفاعات زندگی میکردند تا حدودی در شرف ترمیم قرار گرفت. هنوز اوضاع حیات وحش، امنیت زیستگاهها، مدیریت حفاظتی در پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر با وضع مطلوب گذشته فاصله زیادی دارد. گرچه شرح کلیه حیات وحش منطقه اعم از پرندگان، پستانداران، خزندگان مقدور نیست.
فارس: روستاهای مجاور در پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر کدام مناطق را در بر میگیرند؟
میرانزاده: روستاهایی چون جواد آباد، طغان، جهاد آباد، حصار گلی، قلعهبند، عسگر آباد، فخرآباد و آب باریک در حوزه استحفاظی شهرستان ورامین (استان تهران) و روستای کهک در حوزه استحفاظی فرمانداری گرمسار (استان سمنان) و روستای مشک آباد، محمد آباد کاج و کوه سفید در حوزه استحفاظی استان قم و ابوزید آباد حسین آباد در حوزه استحفاظی فرمانداری کاشان متین آباد، آقا علی عباس در حوزه فرمانداری نطنز و حسن آباد و کریم آباد، علی آباد در حوزه استحفاظی فرمانداری اردستان که همگی جزء استان اصفهان میباشند با فاصلههای متفاوت در جوار پارک ملی و منطقه حفاظت شده است که نزدیکی فاصله آنها به منطقه به ترتیب ورامین، گرمسار، قم، کاشان، نطنز و اردستان است.
فارس: توضیحی راجع به عوارض طبیعی منطقه بدهید؟
میرانزاده: پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر مجموعهای است از دشتها که به وسیله کوهها و ارتفاعات صخرهای نه چندان مرتفع در بخشهای مختلف قطع شدهاند که با در نظر گرفتن شرایط اقلیمی و ادافیکی مجموعهای از کوهها، تپه ماهورها، شکستهها، دشتها، شور زارها، دق و غدیرها را شکل داده که هر کدام از بهترین زیستگاههای حیوانات وحشی محسوب میشود. مهمترین و معروفترین ارتفاع (رشته کوه) در پارک ملی کویر، سیاه کوه است که با جهت شمال غربی، جنوب شرقی بلندترین قله آن 2015 متر از سطح دریای آزاد ارتفاع دارد این رشته کوه از قلههای عظیم صخرهای تشکیل شده که هر چه به طرف جنوب شرقی ادامه پیدا میکند از ارتفاع آن کاسته و نهایتا به دشت وسیع منتهی میشود این کوه از مهمترین منابع آب برخوردار است و در بیشتر نقاط آن پوشش درختچهای از گونههای بادامک و پسته وحشی (بنه) آلبالوی وحشی است و از بهترین زیستگاههای کل و بز و قوچ و میش محسوب میشود.
فارس: گیاهان پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر شامل چه گونههایی میشود؟
میران زاده: بطور کلی گونههای گیاهی پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر شامل گرگ تیغ، نیتراریا، سودا، گز، خارشتر، انواع گیاهان شور اشنان، کلامیر حسن، قیچ، پرند، اسپند، سیاه گینه، گون، جارو، افدرا، اسکنبیل، بادام تلخ، پسته وحشی، (بنه) زرده تاغ، سیاه تاغ، نسی، بوهن، جگن، درمنه، آترپیلکس میشود در مجموع باید گفت که مناطق خشک و کویری اکوسیستمهای ناپایداری هستند که جوامع گیاهی منحصر به فرد که نه تنها تغذیه و حوش و زیستمندان را تامین می کند بلکه در جلوگیری از فرسایش بافت خاک مخصوصا خاکهای ناپایدار این گونه مناطق نقش بسزایی داشته و موجب تثبیت آن میشود و در صورت تخریب آن به هر دلیل اعم از تخریب جهت مصارف سوختی یا تعلیف احشام با بازسازی آنها و نگهداری این جوامع امری واجب و ضروری است.
فارس: پستانداران پارک ملی و منطقه حفاظت شده کویر چه حیواناتی را تشکیل میدهند؟
میرانزاده: در این منطقه عموماً حیواناتی از جمله گورخر، جبیر، آهو، پلنگ، گربه کارکال، گربه شنی، گرگ، شغال، روباه معمولی، یوزپلنگ، کل و بز، قوچ و میش، روباه شنی، کفتار و خانواده خرگوشها وجود دارد.
فارس: فعالیتهای انسانی چه بر سر این گونههای جانوری آورده است؟
میرانزاده: طبیعت و حیات وحش همواره با یک سری مخاطراتی روبرو است، زمانی حیات وحش میتواند پویایی داشته باشد که امکان حرکت مهاجرتی برای گونههای آن فراهم شده باشد اقدامات و فعالیتهای انسانی موجب جزیرهای شدن زیستگاههای حیات وحش شده است و این امر نیز عدم امکان مهاجرت و گذار را برای حیات وحش در کشور فراهم کرده بر همین اساس فقط امکان جفتگیریهای درون فامیلی در گلهها وجود دارد که همین امر موجب شده حیات وحش به سمت زوال ژنتیکی پیش رود و در نهایت گونههای منگُل باقی بماند. این گونههای آسیبپذیر طی چند روز گرسنگی و سرما از بین میروند و تلف میشوند این نتیجه جزیرهای شدن حیات وحش است.
دیده بان حقوق حیوانات/ کوشان مهران*: بازخوانی تجربه موفق هندیها (که در حفاظت گونههای حیاتوحش سر و گردنی از ما ایرانیان غیور بالاترند) شاید منظر جدیدی را به روی کسانی بگشاید که صرفا دنبال منافع کوتاهمدت هستند و مردم و معیشت و اقتصادشان را بهانه قرار میدهند.
روزگاری از ساحل دریای عرب در استان گجرات و بیابان تار راجستان تا سند و بلوچستانِ پاکستان و ایران گورخر هندی (خور) Equus hemionus khur به تعداد فراوانی وجود داشت ولی شکار و فشار دام و بویژه از دست دادن آبشخورها باعث شد آخرین مشاهدات گور در بلوچستان و سند به دهه ۱۹۶۰ محدود شود (هرچند در منطقه شمالی کشمیر آزاد تعداد انگشت شماری گورخر کیانگ تبتی همانند گوران کولان مهاجر به سرخس مشاهده میشوند). جز مغولان و افغانها، اقوام هندی مایل به شکار گور بنابر دلایل مذهبی نبوده و در قرن نوزدهم نیز استعمارگران بریتانیایی جز در موارد پژوهشی میلی به شکار گور نداشتهاند. با این وجود با شروع قرن بیستم بیابانهای نمکزار Little Rann of Kutch استان گجرات آخرین زیستگاه گور در هند به شمار میآمد.
در سرشماری سال تعداد گوران در حدود سه هزار و ۵۰۰ سر برآورد شد ولی در سال ۱۹۶۰ تنها ۳۲۶ گور شمرده شد. برخلاف کشورهای دیگر در گجراتِ هند میتوان شاهد چرای خونسردانه گورخران در کنار بلکباک و چینکارا در مزارع بود و پایه اعتقادی مردم آن گونه قوی است که نه تنها به خود اجازه شکار این گونهها را نمیدهند بلکه در چند سال پیش بر سر لاشه چینکارای شکار شده بدست متخلفی، مزاری برای یادبود او درست کردند. به احتمال بسیار زیاد شیوع بیماری دامی باعث کاهش شدید در تنها جمعیت این زیرگونه گور آسیایی شد.
از سال ۱۹۶۹ دولت هند با پایهگذاری منطقهای حفاظت شده برای پایداشت این زیستبوم، گامی بزرگ در راستای حفظ گور هندی و سایر گونهها به ویژه هوبره بزرگ هندی برداشت و به دلیل مدیریت پایدار و پیوسته و به دور از دیدگاههای سلیقهای (مشکل بزرگ مدیریت در ایران) در سال ۲۰۰۹ تعداد گورها ۴۰۳۸ سر تخمین زده شد که در مقایسه با سال ۲۰۰۴ در حدود چهار و نیم درصد افزایش داشته است (یکی از مهم ترین راهکارها بهسازی آبشخورها بوده است). با این حال وجود یک جمعیت منحصر بفرد تنها در یک زیستگاه همواره با خطر و دشواری روبروست ( نمونه شیرهای جنگل گیر گجرات).
بنابراین کارشناسان به فکر احیای جمعیت گور در بیابان تار راجستان به شیوه معرفی مجدد افتادهاند. در حال حاضر به آرامی سرریز جمعیت گوران شروع کردهاند به مهاجرت و یافتن قلمرو های جدید (همانند شیرهای جنگل گیر) و اکنون ثابت شده عدهای از گورها با عبور از مرز به پاکستان رفته و یک جمعیت کوچک (ده سری[ده فردی]) را تشکیل داده و تعدادی گور نیز در روستاهای جنوبی راجستان هم مرز با گجرات دیده شدهاند.
زیستگاه گور هندی با دارا بودن گونههایی چون بلکباک، چینکارا، نیلگای ( گاو آبی بزرگترین آنتیلوپ آسیا)، گرگ هندی و انبوه پرندگان مهاجر نظیر درنای طناز پس از جنگل گیر و شیران آن در استان گجرات نقش به سزایی در جذب گردشگران داشته و به دلیل داشتن مرز مشترک با پاکستان و احیای جمعیت گور به دلیل مهاجرت نمونههایی از هند نقش بیمانندی در ایجاد ارتباط در سطوح علمی بین دو کشور دارای روابط تیره داشته است.
و اما در ایران …
نماینده مردم مرودشت در مجلس پس از سخنان استاندار فارس برای حل مشکل معدن سنگ آهن نیریز گفت: دوسال پیش در منطقه دره باغ بوانات محیط زیست يك هزار هکتار را برای پرورش گور خر فنسکشی کرده که می تواند گور خرهای موجود در منطقه معدن سنگ آهن نی ریز را به منطقه یاد شده منتقل کند.
میگویند در روزگاری دور ماموران پس از مدت ها موفق شدند چند راهزن را دستگیر کنند و آنها را کتبسته نزد حاکم ببرند. در این میان مردی بود که لاف شاعری میزد و مدعی بود ناخواسته به بند حرامیان گرفتار آمده و در گواه ادعای خویش دفتر شعرش را بر امیر عرضه داشت. امیر تورقی نمود و ناگاه برخروشید که بزنید گردن این شوخ چشم بیشرم را! اطرافیان عرضه داشتند خدایگانا گناه این شاعرک چیست؟ امیر با افسوس لبی گزاند و سری تکان داد و گفت به آن کاغذ پارههایش بنگرید. دریغا از یک بیت شعر که از غم بند حرامیان گفته باشد، تمام وصف زلف یار و جام شراب است. این بیصفت در کنام حرامیان خسبیده و با وجود توانایی گریختن برای تنپروری برجای مانده و جرمش فزونتر از حرامیان است.
مقامات محترم در روزگار ما به گمان نگارنده به هیچ روی تقصیرکار نیستند چون هیچگاه چه در دوران تحصیلات پایه و تکمیلی و چه حین کار و چه از رسانههای عمومی آموزش و اطلاعرسانی درخوری درباره اهمیت پاسداشت موجودی به نام گورخر به آنها داده نشده است. تقصیرکار فنسبازان و پروژه بگیران و بزرگان شناخته شده آنکاره محیط زیست است که به بهای پایمال شدن حقوق حقه محیطبانان آمدند و خوردند و بردند و … و ای کاش که پس از گرفتن پول پروژهها میرفتند و بیش از این دلال مظلمه و محلل منطقه فروشان نمیشدند.
پی نوشت: این کتابچه برای تورق و آشنایی بیشتر با گور هندی خالی از لطف نیست.
* این مطلب به قلم کوشان مهران در وبلاگ آتش نوشت منتشر شده است.
دیده بان حقوق حیوانات: 65 عدد پرنده زنده گيري شده ،لاشه 152 عدد پرنده شكار شده و لاشه 3 عدد بز و 3 عدد ميش ،توسط نيروهاي يگان حفاظت محيط زيست فارس كشف و ضبط شد.
به گزارش روابط عمومي اداره كل حفاظت محيط زيست فارس، فرمانده يگان حفاظت محيط زيست فارس در اين رابطه گفت: با تلاش و كوشش نيروهاي يگان اين اداره كل طي دو هفته گذشته تعداد 56 نفر متخلف و شكارچي دستگير و تحويل مقامات قضايي گرديدند.از اين متخلفين تعداد 26 قبضه اسلحه كه 4 قبضه آن غير مجاز بود ،طي عمليات هايي كه در شهرستان هاي لامرد ،اقليد،،سعادتشهر،نورآباد،فيروزآباد ،استهبان ،آباده ،بوانات،داراب،ارسنجان ،خنج ،فسا،قير مرودشت،لار و ماله گاله صورت پذيرفت كشف و ضبط شد .
كامران اسلاملو اضافه كرد : از اين متخلفين لاشه 3 عدد بز و 3 عدد ميش ، لاشه 152 عدد پرنده شامل : كبك ،تيهو،قمري و مرغابي ،همچنين لاشه 3 سر خرگوش كشف و ضبط گرديد.همچنين از اين متخلفين تعداد 65 عدد پرنده زنده گيري شده كبك،طرقه،سهره،بلبل كمري و قمري،يك مورد زنده گيري بره و زنده گيري يك بهله پرنده شكاري بهري كشف و ضبط شد.
وي در مورد پرندگان زنده گيري شده گفت:پس از بررسي كارشناسي آن دسته از پرندگاني كه قابليت رهاسازي در طبيعت را داشته باشند رهاسازي مي شوند اما بعضي از آنها كه دست آموز شده و از چرخه طبيعت خارج مي شوند پس از طي مراحل قانوني در اختيار مراكز مجاز نگهداري حيات وحش كه مورد تاييد محيط زيست مي باشد قرار مي گيرند.
كامران اسلاملو گفت :از كليه شهروندان تقاضا داريم با توجه به فصل حساس زايش وحوش و تخم گذاري و جوجه آوري پرندگان در صورت مشاهده هر گونه زنده گيري نوزادان حيات وحش مراتب را با شماره تلفن هاي تلفن هاي 2317158 و 90-2317789 به اداره كل حفاظت محيط زيست فارس و يا در شهرستانها به ادارات محيط زيست شهرستان اطلاع دهند و بدين وسيله از مواهب و آفريده هاي الهي محافظت نمايند.مضافا كه طبق اصل پنجاهم قانون اساسي ،حفاظت از محيط زيست وظيفه همگاني محسوب مي شود و همه ما در برابر آفريده هاي پروردگار مسوول مي باشيم.
دیده بان حقوق حیوانات: نوعی ماهی مهاجم موسوم به نام «Frankenfish» که شباهت زیادی به مار دارد و میتواند چند روز خارج از آب زندگی کند در پارک مرکزی معروف «هارلم مییر» در «منهتن» صید شد.
زیستگاه اصلی این ماهی که سری شبیه به مار و بدنی به شکل ماهی دارد، چین است. این ماهی مهاجم با خوردن قورباغهها، ماهیها و تقریبا هر موجود زنده دیگری، موجب نابودی اکوسیستم میشود.
کارشناسان زیست محیطی به ماهیگیرانی که این ماهی دوزیست را صید میکنند اعلام کردند که به جای رها کردن دوباره این جانور به داخل آب، آن را به متخصصان تحویل دهند.
ماموران حفاظت از محیط زیست در پارک هارلم اعلام کردند: این ماهی خوشاشتها در دریاچه مصنوعی این پارک کمین کرده و با حمله مداوم به ماهیان داخل دریاچه، اکوسیستم آن را به خطر انداخته است.
ماهی Frankenfish بومی چین، روسیه و کره است و در سالهای اخیر در پارکهای طبیعی «کویئنز» و «هارلم» نیز دیده شده است.
قورباغهها و خرچنگهای آب شیرین، طعمه اصلی این ماهی هستند. همچنین این ماهی میتواند در شرایط عادی، چند روز خارج از آب و با تنفس اکسیژن، زنده بماند.
شدت آسیبرسانی این ماهی به محیط زیست به حدی است که دولت آمریکا هر گونه نگهداری و حملونقل زنده این ماهی یا تخمهای آن را ممنوع کرده است.
به گزارش ایسنا به نقل از شبکه خبری انبیسی، اداره محیط زیست و منابع طبیعی به ماهیگیران هشدار داد که در صورت صید این ماهی از رهاسازی مجدد آن جلوگیری کرده و آن را به ماموران این اداره تحویل دهند.
دیده بان حقوق حیوانات: مستند «پَرلا» با موضوع محیطزیست در منطقه میانکاله و ضربههایی که حضور انسانها و صنعت به محیط زیست وارد میکند، در شبکه یک تولید شد.
به گزارش سرویس تلویزیون ایسنا، مریم مؤمنزاده، تهیهکننده و کارگردان مستند «پرلا» با بیان اینکه ساخت این مستند به پایان رسیده است، گفت: ما در این مستند زندگی یک شکارچی را که در منطقه گلستان زندگی میکند، نشان میدهیم با فردی که قبلاً کشاورز بوده همراه میشویم و این فرد را میبینیم که امروز به علت در حال خشک شدن تالابهای منطقه که روزی منبع رزق و روزی برای مردم بوده، مجبور به شکار پرندگان برای تهیه غذای خانواده اش است.
«پرلا» نشان میدهد که چطور عوامل مختلفی از جمله بیتوجهی مسؤولان به تالابها منطقه و لایروبی نکردن آنها، قطع بیرویه درختان و چرای بیرویه دامها باعث نابودی محیطزیست میشوند.
مستند «پرَلا» کاری از گروه مستند شبکه یک است که 15 خرداد امسال به مناسبت روز جهانی محیطزیست از این شبکه پخش میشود.
عوامل دستاندرکار: نویسنده وکارگردان: مریمالسادات مؤمنزاده/ تصویربردار: محمد نداف/ دستیار تصویربردار: مسعود پورشکور/ تدوین: امیررضا شریفی/ صدابردار: سیامک امینی/ موسیقی: امیررضایی شریفی/
دیده بان حقوق حیوانات: اولين گوساله گوزن زرد ايراني در چهارم ارديبهشت ماه 1392 درسايت تكثير و احياء گوزن زرد ايراني در محدوده ميانكتل واقع در منطقه حفاظت شده ارژن و پريشان در استان فارس متولد شد.
به گزارش روابط عمومي اداره كل حفاظت محيط زيست استان فارس، ابراهيمي، مدير كل حفاظت محيط زيست فارس گفت:به دنبال اقدامات حفاظتي و تحقيقاتي مناسب در ميانكتل و همچنين بارش هاي صورت گرفته در زمستان گذشته و مناسب شدن وضعيت علوفه در فنس، گوزن زرد ايراني كمي زودتر از فصل معمول زايمان در سال هاي گذشته متولد گرديد.
معاون محيط زيست طبيعي اداره كل حفاظت محيط زيست فارس نيز در اين رابطه گفت: بر اساس شواهد موجود استان فارس در گذشته يكي از زيستگاههاي گوزن زرد ايراني بوده كه نقش گوزن زرد در حجاريهاي تخت جمشيد اين موضوع را تاييد مي كند.
وي افزود: استان فارس بروي سلسله جبال زاگرس واقع شده است كه رشته كوههاي بخش غربي و جنوب اين استان از پوشش جنگلي نسبتا” خوبي جهت زيستگاه گونه هاي جانوري مختلف برخوردار است.
جعفري نژاد اضافه كرد: در سال 1360 حدود 105 هكتار از محدوده امن منطقه حفاظت شده ارژن و پريشان جهت طرح احياء و تكثير گوزن زرد ايراني محصور شد و در پاييز 1372 ، هفده راس از گوزنهاي دشت ناز ساري به منطقه ميانكتل در دشت ارژن فارس منتقل شد و در محوطه مذكور ، محصور و رها سازي شدند. در اين مدت با حفاظت و مراقبت شبانه روزي محيط بانان منطقه اهداف طرح محقق گشته و طبق سرشماري سال1389 تعداد گوزن ها تا حدود 75 راس افزايش يافته است.
وي اظهار داشت: عدم تطابق تعداد گوزنها و وسعت منطقه محصور شده در ميانكتل، حضور گونه پلنگ به عنوان شكارچي طبيعي در منطقه ، كهولت سن برخي گوزن ها و … باعث شده تا جمعيت آنها در ميانكتل تا حد زيادي كاهش يابد كه جهت تامين فضاي زيستي مناسب نسبت به توسعه سايت ميانكتل به وسعت 300 هكتار و احداث وبهره برداري از سايت ارسنجان به وسعت 200 هكتار در سال گذشته اقدام شد و خوشبختانه دوباره شاهد احياء اين گونه ارزشمند در دو محل ياد شده هستيم.
گفتني است گوزن زرد ايراني از نظر ارزش حفاظتي جزء گونه هاي در معرض خطر انقراض سازمان بينالمللي حفظ حيات وحش قرار دارد.